3 weken clean

Trots maar wat voel ik me af en toe kut en wat snap ik goed waarom ik mijn emoties en spanning verdoofde. Gisteren een echte kutdag gehad en ruzie met alles en iedereen. Maar wel volgehouden.

In afwachting van een fatsoenlijk behandelplan voor mijn cPTSS mag ik strak gespannen, met paniek, zware overprikkeling en slecht humeur en weinig nachtrust vanwege slapeloosheid.

Vanwege de vervolgbehandeling na mijn detox mag ik (gelukkig) helemaal niks. Geen drugs, geen alcohol maar ook geen medicatie. Dat laatste frustreert wel aangezien je voor alle medische klachten ondersteuning krijgt in de vorm van gips, pillen of een spuit, krijg ik niks en mag ik niks terwijl ik heb aangegeven dat de onderliggende klachten heftig zouden zijn. En ik kan je zeggen, bij mij is het heeeeeel heftig en vluchten kan niet meer.

De medische wereld blijft in het algemeen van mening dat verslaving een reden is om onderliggende problemen niet serieus te nemen maar te zien als gevolg van drugsgebruik. In de verslavingszorg kijken ze daar gelukkig anders naar maar daar lijkt de focus weer te liggen op abstinentie.

Het vinden en krijgen van goede zorg is een hele en helse klus. 30 jaar over gedaan om dit te bereiken maar de behandelingen lopen nog steeds niet / niet lekker.

Ik blijf knokken en ga de juiste behandeling krijgen en blijf clean.

Ik trouwen bij de huisarts ook maar even laten aanpassen dat ik een cannabis gebruiker zou zijn. Dit is verleden tijd maar werd er wel op aangesproken door een waarnemer toen ik daar moest zijn vanwege een probleem met mijn vinger. Jij gebruikt cannabis. Klopt, maar ik kom nu voor mijn vinger. Dat staat er buiten. Ik zei mijn eigen huisarts dat ik het vermoeden had dat die aantekeningen in mijn dossier mij niet hielpen om goed geholpen te worden en serieus genomen te worden. Dat was correct volgens hem. Je wordt dan niet zo serieus genomen. Ik was blij met zijn antwoord maar verbolgen over het feit dat dat inderdaad zo werkte.

Ik loop al meer dan 30 jaar met klachten bij de huisarts die altijd weggewuifd worden of geclassificeerd worden als niet ernstig. Het overmatig drugsgebruik wat daarop volgde vanwege onbehandelde en niet erkende klachten wordt wel gezien als problematisch, wordt wel behandeld maar ook veroordeeld.

Hier zou meer over bekend moeten zijn. Ik zit inmiddels 8 jaar thuis met een WIA en ben verschrikkelijk duur voor de staat en zorgverzekering en vind en vond drugs nooit leuk maar het werkte wel.

Nu ze me eraf hebben gepraat en me een behandeling hebben beloofd sta ik met lege handen want die behandeling is er nu toch niet. Ik mag op een wachtlijst …..

Motherfuckers.