Belliydi.

Selam.Ben Kaan.Hayatta her şeyde iyi olmaya çalışıp hepsinde ortalama olan Kaan.Her sabah acı içinde kalkan Kaan.Şimdi size batırış hikayemi anlatmak istiyorum.Hayatımın hiçbir döneminde mutlu olamadım.Ne istesem "daha olmaz,önce hak et sonra,aa sen de iyice küçük çocuk oldun" denilerek geliştirildim.Kendi paramı dahi kendim harcama şansı bulamadım.Sporla ilgilendirildim zorla.Arkadaşlarım yoktu ve hiçbir zaman da olmadı.Resimlerde hep mutsuz olan kişiydim.Belki bileniniz vardır.Birkaç ay önce sağlık sorunları yaşamaya da başladım (boyun düzleşmesinden bahsediyorum).Her sabah kalktığınızda boynunuzun ağrıdığını hatta bu ağrının belinize ve kollarınıza kadar yayıldığını hayal edin.İşte her sabah deneyimlediğim olay bu.Sonra hiçbir zaman bir sevgilim olmadı.Kadınlarla konuşmayı bilmiyorum.İnsanlar beni istemiyorlar.Mezuniyet e bile çağırılmadım.Tam mutlu olacakken çıkan sorunlar peşimi bırakmadı.Şu anda bu yazıyı bile neden yazdığımı bilmiyorum.Sanırım biraz içimi açmak istedim.Kendi hayallerim vardı bi ara.Onu da başkasının yolundan gittirilerek kaybettim.akraba ziyaretlerinde bile dışarıya çağırılmadım."Yok yok,o gelmez o böyle şeylerden hoşlanmaz" derlerdi ben daha bir şey demeden.Neyse.Daha fazla yazmaya gerek kaldığını düşünmüyorum.Olayları anladınız siz.Hayatı yaşamak benim gülmem kadar zor bir şeymiş onu anladım.İyi geceler hepinize.Uyuyun beyler öyle geçiyor ağrılar bir anlığına..