My husband left me during my birthday.

May 20 2025 we got into fight during morning then at dinner, he cooked and made me sleep.

I woke up 2AM on May 21 2025 and I realized he already left... and he left me a letter written for my parents. 4 hours after that, at 6AM, I booked a flight going back to Manila.

Then on May 23 2025 I got into airplane, and called him. He cursed me to death and blocked my number.

Today, May 25 2025, I'm walking with a knife on my heart. Everyone around me tells me that I'm beautiful and anytime I could replace him. I didn't believe them not until I realized everytime I walked, everyone stares.

I felt uncomfortable.. di ako sanay na pinagtitinginan ako. Nung kami pa, kahit saan hawak-hawak niya ako. Balot na balot ako tapos mga damitan ko pa pangbahay lang para di ako masyado pansinin. That's what he wanted kaya sunod-sunoran ako.

But today, everytime someone stares at me, my heart breaks. Namimiss ko yung feeling protected ako. Yung may nagbababa ng pants ko para di kita yung skin ko sa paa. Yung may nagsusuot saakin ng jacket pag di ako naka longsleeves. Yung may nagtatali sa sintas ko ko.

Ang hirap, God. Ang hirap hirap na po. Masyado akong dependent sakanya na di ko na alam kung paano ko alagaan ang sarili ko. Masyado ako naka focus sakanya kaya di ko alam na marami tumitingin saakin na iba. I didn't feel pretty when we're together kasi di naman niya sinasabi saakin yun pero ngayon I realized na totoo nga yung sinasabi nila na maganda ako, and yet I don't like it. I don't want it.

Ayoko ng may nagagandahan saakin. Ayoko ng may tumitingin saakin. Gusto ko siya lang. Gusto ko siya lang pro-protekta saakin. Gusto ko yung hinahawakan niya yung kamay ko pag may ibang nakatingin saakin.

God, alam mo na nangako ako sakanya na once na maghiwalay kami hindi na ako mag aasawa o makikipag relasyon sa iba. God, di ko kaya. Nasusuka ako pag naiisip kong may hahawak na iba sa balat ko, na may ibang papasok sa katawan ko at hindi siya iyon. Naduduwal ako, God. Parang awa niyo na po.

Iniisip ko palang na may papakasalan siyang iba, iniisip ko na may nakalaan na kutsilyo para itanim sa puso ko. Na may nakalaan na bala sa utak ko.

Dear God, maawa po kayo saakin. Wala ng hihigit sakanya. Napaka bata ko pa para maging divorced. 18 ako nung niligawan niya ako. 19 ako nung naging kami. 20 ako nung kinasal kami. Kaka 25 ko lang nung hiniwalayan niya ako.

Alam kong bata pa ako, na marami pang iba dyan, na marami pa akong oras, na hindi pa ang huli ang lahat. Napakadaling sabihin pero napaka hirap gawin.

Ang daming pumapasok sa isipan ko na mga toxic. Minsan iniisip ko nalang magpakamatay or iniisip ko na ipapatay siya bago ko pa mabalitaan na kinasal siya sa iba. Pero madalas, iniisip ko na bumalik doon upang lumuhod ulit sa harap ng pamilya niya upang balikan lamang ako.

Desperado amputa, diba? Try to stalk my account as I always made sure to flex my partner pero ngayon? Nandito ako sa offmychest to confess how toxic I am to my partner.

Someone please kill me nalang.