Mens mental Health month

Det er menns mental helse månad, og eg ville berre leggja ut eit lite positivt innlegg her.For første gong på lenge kan eg ærleg seia: Eg kjenner meg bra. Ikkje perfekt, ikkje uovervinneleg – men roleg, fornøgd og oppriktig glad. Og det er ein stor siger for meg.Eg har teke vare på meg sjølv. Små ting som å drikka meir vatn, gå turar, faktisk strekkja meg ut når eg slit, og minne meg sjølv på at det er greitt å ha dårlege dagar. Terapi hjelpte. Venner hjelpte til. Til og med *Reddit hjelpte, på sin eigen kaotiske måte.Mental helse er ikkje ein rett veg, og eg veit at tøffe dagar vil komma igjen - men førebels er eg berre veldig takksam. Takksamt for vekst, for støtte, og for kvart lite val som la opp til denne versjonen av meg.Om du framleis er inne i det: heng med. Healing tek tid. Framdrifta ser ulik ut for alle. Du betyr noko, og betre dagar er moglege.La oss halda fram med å bryta stigmaet. La oss halda fram med å snakka om det. Og la oss feira gevinstane – store og små.