Beni seven, bana değer veren, beni önemseyen herkesi üzüyorum! Sevilmekten korkuyor ve birinden sevgi gördüğüm zaman onun beni istismar etmeye çalıştığını düşünüp kendimi geri çekiyor, soğuk davranıyor veya saldırganlaşıp onları kendimden uzaklaştırıyorum! Neden böyleyim ve nasıl üstesinden gelirim?

Başlık oldukça açıklayıcı oldu üstüne pek bir şey eklemeye gerek yok. Özetle sevilmekten ürküyorum, beni seven insanlara da inanmıyorum, benden menfaatleri var, beni kullanacaklar, bana zarar verecekler gibi hissediyorum. Kendimi daima geri planda tutuyor insanlara karşı hep duygusuz, soğuk, ilgisiz, asabi, sinirli davranıyorum.

Bunun sebebi ne olabilir, bunun üstesinden nasıl gelirim? Herhangi bir tavsiyeniz var mı? Tavsiyeniz kadar bu konuyla alakalı, bu konunun çözümü için faydalı olabilecek çeşitli kaynaklar, yazılar, eserler, kitaplar, videolar aklınıza gelebilecek her türlü materyaller de var mı?