Waarom doen medewerkers van de Douglas en ICI Paris altijd alsof je een stuk stront bent?

Het is weer zo ver: de parfum is op, de huid crème moet worden aangevuld of je hebt een cadeaubon nodig voor je 40-50 jarige tante.

Je stapt de Douglas of ICI binnen en meteen voel je de koude oorlog weer beginnen.

Priemende blikken die je de deur uitkijken, schamperde lachjes van medewerkers die ondertussen smiespelen en iemand die pas na veel moeite doen helpt. Uiteindelijk stap je 100-200 euro lichter de deur uit maar je voelt je niet blij.

Waarom is dit zo? Ben ik de enige die dit heeft? Werken hier mensen van daar? Vertel het me. Ik ben oprecht benieuwd. Zara ook zoiets.