Dlaczego pytanie się domownika o to, gdzie coś znaleźć w domu, tak triggeruje ludzi?

Jak w tytule. U mnie w związku raczej tego nie ma (choć parę razy się zdarzyło), ale już kilka razy słyszałem narzekania od znajomków oraz byłem świadkiem mikro-kłótni, które faceci w związkach "prowokowali" zapytaniem się drugiej osoby, gdzie mogą znaleźć jakąś rzecz - nawet niekoniecznie w domu, choć tam takie pytanie najczęściej pada, ale też np. w bagażu na wyjazdach, w samochodzie, garażu, gdziekolwiek.

Skąd się to bierze, że akurat na to pytanie ludzie potrafią z miejsca reagować chamskimi odzywkami i agresywnym tonem, gdzie zamiast prostego "nie wiem" lub "nie widziałem/-am, ale sprawdź w...", padają teksty typu "NO TAM W SZAFCE ZOBACZ", "A SKĄD MAM WIEDZIEĆ", "TAM GZIEŚ LEŻY, POSZUKAJ" - jakby samo pytanie było jakąś prowokacją.

I to nie pada w jakichś toksycznych związkach, ale w "normalnych", szanujących się, nowoczesnych, gdzie obie strony zarabiają pieniądze i po równo sprzątają oraz zajmują się domem (a przynajmniej tak twierdzą). Bo jeszcze rozumiem, gdy takie pytania konfliky po nich działyby się w związkach, gdzie np. tylko jedna strona dba o dom i porządek i czuje się wykorzystywana, albo jest notorycznie pytana o rzeczy, których w ogóle nie używa - ale te sytuacje, których byłem osobiście świadkiem lub osobą pytającą, dotyczyły zwykłych, wspólnych rzeczy codziennych, które każdy mógł mieć w ręce i odłożyć gdzie indziej, a mimo to samo pytanie wywołuje natychmiastowe napięcie i uszczypliwości.

Nie zauważyłem czegoś podobnego w kwestii innych pytań i próśb - o pomoc w przestawieniu czegoś dużego, sprzątnięciu czegoś, o wsparcie gdy zepsuje się jakiś sprzęt albo odpadnie guzik od koszuli.

Czy u was też tak jest? Czy bywacie tą stroną odpowiadającą z agresją, czy raczej po drugiej stronie?