Hi! 27/F at lubog sa utang. I am silent reader here for quite some time and it gives me comfort na di pala ako nag iisa sa sitwasyon ko. I became a victim of tapal system. Sa kagustuhan kong mapasaya lahat nang tao sa paligid ko specially my parents ay binigay ko lahat. DI naman nila hiningi pero I'm happy to give. I've been surviving and playing the tapal system for 2 years until this year around July, walang wala na talaga. Netong August lang, napagdesisyonan ko nang tumigil. Isa isa nang nag ooverdue ang OLA's na napagkunan ko and I am enduring all kinds of harrasment as of the moment. From spam calls and texts, contactin ang reference, mura, death threats, naranasan ko na. Post nalang sa fb wala pa (tang ina sana di ko maranasan). Wala kailangan lunukin kasi kasalanan ko lahat nang to. I've already opened up to my parents and sister about my utangs but I didn't disclose to them how much I owe all in all. Mahal naman nila ako pero but when I look at them, nakikita ko dissapointed parents ko sakin at yun ang di ko kinakaya. Ang sakit sheeet! Sobrang frugal nang parents ko kasi danas nila ang hirap nun kaya wala silang utang as in tapos may business pa sila, sobrang financially responsibe nila tapos yung anak nila gaga. Nadamay na pati boyfriend kong saksakan nang bait. Nag loan sa gcash para itulong sakin, ending cia din struggling, di ko naman matulungan sa ngayon kasi sobrang wala na din ako. Sobrang mahal ko pamilya ko and I see that they are also struggling because of me. What if mamatay nalang kaya ako? Makakatanggap pa sila nang pera sa life insurance ko at gov't benefits ko at hindi na sila mahihirapan for the rest of their lives. Yan ang everyday prayers ko sa Dios na di na ako magising. I am at my rock bottom at di ko alam pano makakawala dito. I am earning 40k a month pero sobrang kulang pa pambayad nang utang. Sana talaga di na ako magising. Alam ko malulungkot pamilya ko pero eventually naman makaka recover din sila , ang importanti di na sila maghirap. Wala akong kwentaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!

To my parents: I am so sorry! Sobrang swerte ko sa inyo ma and pa. Kung kaya ko lang ibalik ang oras hindi ako papasok sa ganitong sitwasyon. Mahal na mahal ko kayo.

To my sister: Thank you for being my rock at the bottom na sumalo sakin. Di ko alam gagawin ko ko kung wala ka.

To my boyfriend: Thank you being my rock also. DI ko alam bat mahal moko pero mahal na mahal kita at pramis ko gagawa ako nang praan matulungan ka.

Nag vent lang nang nararamdaman. Sa nakakabasa neto na parehas nang situation, sana malampasan mo yan. Thank you all and good night!

Wala akong kwentaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!