sevgilim yok

sevgilim yok ve bu durum gerçekten can sıkmaya başladı. Biliyorum, tek ben değilim ama çevremde herkes birini bulmuş, ayrılmış, tekrar başlamış ben hâlâ hiçbir şey yaşamamışım. Hani biriyle tartışmış olayım, o da yok. Başlamamışım ki bitsin. Sürekli “kendine odaklan, geliştir, akışına bırak” goygoyu dönüyor. Tamam, bıraktık. Sonuç? Yine yalnızız. Demek ki o işler öyle yürümüyor. Ya da sadece birilerinin yalandan avunma cümleleri bunlar. Dışarı çıkıyorum, muhabbet kurmaya çalışıyorum, kendime bakıyorum. Ama ortam hep yüzeysel. Herkes ya kafa dağıtacak birini arıyor ya da zaten dolu. Biz de mal gibi ortada kalıyoruz. Hoşlandığım biri yok, bana ilgi gösteren de yok. Bazen düşünüyorum, bu kadar zor mu biriyle düzgün bir bağ kurmak? Yani temel şeylerden bahsediyorum; iki muhabbet, biraz samimiyet, biraz ilgi. Ama yok. Bu kadar basit bir şey bile yok.