LA KA TALAGANG KWENTANG AMA!! NAMO!

PLEASE DO NOT REPOST THIS!

DISCLAIMER: LONG POST AHEAD.

Gusto ko lang talaga ilabas 'tong sama ng loob na to!

Kauuwi ko lang galing office. Syempre pagod sa byahe. Traffic and all. Sa haba at tagal ng ipipila mo, magugutom ka. Tapos pag uwi mo, wala pa'ng sinaing. Hindi nga lang sinaing eh, walang bigas. But guess what?? May pera yung sakim na yon. MAY PERA SYA HA. I know na meron, kasi meron siyang nakuhang pera dahil binenta yung fraction ng lupa nila sa province. Ni hindi nga kami inuwian or nailabas at pakainin kahit Jollibee. KASI YUNG PERA NYA, KANYA LANG!! KINGINAAAA!!!

Nag-drop ako sa college—nung 2nd yr ako—kasi hindi na talaga kaya ng Nanay ko sustentuhan yung gastos sa lahat, from bills, transpo naming magkakapatid to/from school, and all. So, as the eldest, I felt the weigh of responsibility and the need to step up for my Mom and my younger siblings. I, for the fvck's sake, turn away to what I deem, is one of the most important part of one's life—to graduate, to hold a degree. But I turn myself away, because I have to support them. Lahat ng 'yon nang dahil sa nagka-stroke s'ya.

I've worked my fvcking ass off, for I don't know how fvcking long now, para suportahan yung pamilya na binuo nya, kahit di nya naman pinaramdam sa'min na ama namin sya.10 YEARS! Hanggang ngayon hindi pa rin s'ya okay. Maintenance after maintenance after maintenance. Hindi nag e-exercise. Hindi sinusunod yung mga dapat. Ni wala na nga s'yang inaambag sa gastos kasi kami na ng Nanay ko yung nagtulungan magtrabaho. Hindi man kasing dami ng sa Nanay ko, pero marami na rin akong sinakripisyo para lang masuportahan yung pag-aaral at pang gastos dito sa bahay araw-araw, na dapat responsibilidad nya!

Nagtatrabaho yung Nanay ko. Dati, nung s'ya (ama) yung nagtatrabaho, uuwi na lang s'ya na kakain na lang at matutulog, kasi malinis na yung bahay. Lahat nakahanda na. May ulam. May kanin. Lahat. Pero ngayon na s'ya yung nasa bahay at yung Nanay ko nagta-trabaho, wala. Walang ulam. Walang sinaing. NAKAKAPUTANGINA!! Ngayon na nga lang s'ya makakabawi kahit konti. Hindi naman namin kailangan na ubusin nya yung pera nya para sa'min. Yung makitaan man lang sana namin s'ya na may effort s'ya to make up A LITTLE—wala. Ultimo pang bili ng bigas umuutang pa Nanay ko sa kanya para lang bumili s'ya. Yung mga ulam, pera ko at ng Nanay ko ang gamit pambili. Tapos kain lang s'ya ng kain, na parang akala mo s'ya bumili. Tapos ngayong walang bigas (at alam nyang walang bigas), hindi man lang bumili. KUPAL TALAGA! HUDAS!Diko na alam kung saang palad ng Diyos ko hahanapin yung paraan para mawala na 'tong demonyo dito sa bahay. Gusto ko'ng maglayas at iwan 'tong pamilya na 'to...nakakapagod. Punyemass!! Yung energy dito sa bahay, nakakawalang-gana.

PS. And before y'all come at me...don't fvcking tell me na mahal yung maintenance. Some of it is free galing sa baranggay namin at nabibigyan s'ya non. Some has to be out of pocket, pero meron s'yang pension to avail those. Sobra pa nga yung pension nya eh. May natitira pa sa kanya, pero di namin s'ya inoobliga na ubusin yung the rest para samin. No. Tapos ngayon na meron s'ya, hindi pa rin magawang mag provide. Para naman sa aming lahat yun eh. My other point here is that, hindi tatagal yung pagma-maintenance nya kung, una sa lahat, may disiplina s'ya sa sarili nya and a drive to be in a better condition. Kaso hindi eh! Ilang beses na s'yang kinausap at pinagsabihan ng Nanay ko, but he doesn't give a fvcking damn!! NEVER nya naman sinunod Nanay ko eh. All he think about is himself. Rule of thumb is, kung ano gusto nya gawin at kung ano sasabihin nya, yun masusunod—kahit mali—kahit hindi yun yung good for the whole—basta s'ya dapat masunod. He has the last say every fvcking damn time. And I'm so sick of this all. KINGINA MONG TATAY KO SA PAPEL!!