en sonunda ölüp gidecek olmak bana huzur veriyor

düşünsenize, ölümsüzsünüz ve sonsuza dek sürekli hastalık, stress, depresyon vs. ile uğraşacaksınız. böyle hayatı kim çekmek ister? iyi ki ölüm var diyorum. ölümden korkmuyorum aksine yaşım ilerledikçe daha da seviniyorum çünkü daha da yaklaşıyorum ölüme. tabi intihar bana göre saçmalık. bir insan kendi eceliyle ölmeli. ölene dek hayatın tadını çıkarmalıyız.

dünya sadece acı çekme yeridir. acı çekmeyen insan yok. hastalıklar, savaşlar, doğal afetler derken bu mücadelede ölüp göçenler oluyor. o insanlar benim nazarımda şanslılar. çünkü erken gidiyorlar bu zor ve zahmetli dünyadan.

insanlar çok yaşayacağını sanıyorlar fakat hayatın kadar kısa olduğunu kavrayamıyorlar. cidden çok kısa. göz açıp kapama misali. belirli yaştan sonra bazı şeylerin önemi de kalmıyor. yok gelecek kaygısı yok bilmem ne. bunların bir önemi de olmayacak yaşlanınca.

hayattaki sorumluluklarımı hallettikten sonra kendime vakit ayırıp bir şeyler yapıyorum. gerçekten en sonunda ölüp gidecek olmak, bu dünyanın stresinden gürültüsünden gidebilecek olmak huzur veriyor. takmıyorum artık kafama birçok şeyi.

karamsar gözüktüysem kusura bakmayın. aksine çok optimist insanım. ahirete inandığım için ekstra korkum da yok. ateist arkadaşlar sonsuz uyku yada yokluk olduğuna inanıyor ölümden sonra. bu da iyi. neye inanırsan inan her türlü iyi.