Ağır psikiyatrik hastalıklarım hayatımı etkiliyor, ne yapabilirim?

Merhaba arkadaşlar, 13 yaşımdan beri psikiyatrik hastalıklarım var. İlk defa 21 yaşımda kendi başıma doktora gitme gereği gördüm. 2 yıl kadar tedavi gördüm ve bu süre zarfında 14 farklı ilacı yüksek dozlarda kullandım ve 14 civarı da psikiyatrist ve psikoloğa gittim ama başladığım yerden bile daha kötü bir haldeyim. 2 yıl içerisinde askere de gittim (rdm olarak yaptım). Tanı almış olduğum 5 farklı hastalığım ve tanı almamış olduğum 3 ayrı şikayetim mevcut. Sorunum daha çok komorbidite, tehlikeli ve hassas hastalıklar. Yani bipolar, şizofreni ya da depresyon gibi şeyler değil pek. Her gün kendime izole kalıyorum. Küçük ve ücra bir yerde yaşıyorum. Ailem deseniz zaten psikiyatri karşıtı ve inanmazlar bu tarz şeylere. Onlara göre hasta değilim. Bir süredir doktora da gidemiyorum. Şu an meteliksiz olduğum için hiçbir şey yapamıyorum. En son işte çalışıyordum ama asgari ücretten az ve sigortasız 7 ay aile zoruyla çalıştığım için çıkma gereği duydum o da zar zor oldu. 8 aydır ilaç içmiyorum, içsem bile fayda etmiyor. Doktor bile aileme sadece biraz geriletebiliriz demişti. Benim durumumda ilaçlar tedaviden ziyade baskılamak ve geriletmek için galiba. En çok üniversite hastanesinden memnun kaldım ona da 8 ay önce gitmiştim. Durumum ileri olduğu için profesörü çağırmışlardı ve odada 15 kişi falan beni dinliyordu. Tabii tam anlatamadım orası ayrı ama bilmiyorum. Devlet hastaneleri de pek ilgilenmiyor zaten çok defa memnuniyetsiz bir şekilde ayrıldım maalesef ki. Zaten 10 dakika muayene süresi benim için yeterli değil. Sadece tekrar eskisi gibi ağır ilaçlar kullanmak istemiyorum, akıl hastanesine kapatılıp özgürlüğümün elinden alınmasını istemiyorum. Bazen psikiyatriste bile anlatmak zor geliyor. En son 5 ay önce falan gittim psikiyatriste. Hayatım zaten iyi değil. Arkadaşım yok, ilişkim yok, ailemden başkasının yüzünü görmüyorum zaten onlarla da her gün kavga ediyorum. Maddi durumun olmadığı için üniversite de okuyamadım. Babam zaten ben doğmadan terk etmiş. Ailem sürekli işe girmemi istiyor. Her gün bu düşünceler ve dürtüler ile başbaşa kalıp bu seslerin aklımı kemirmesi beni yoruyor artık. Her gün bu dürtü/düşünce ve aynadaki yüzüm ile başbaşa kalıyorum. Doktora gidebilsem bile alacağım her yeni tanı ve ilaç eskisinden daha ağır olacak. Ne bir işe girebileceğim ne de iyi bir hayat yaşayabileceğim. Belki de sonsuza kadar bu sorunlarım yüzünden toplumdan dışlanacağım. Sadece daha iyi bir hayat isterdim. Bazen insanlara bakıp ne düşündüklerini ve ne hissettiklerini anlamaya çalışıyorum ama olmuyor. Berbat bir hayatım var. Şu an 23 yaşımdayım ama yine de pek umudum yok. Ama hayatın her türlü yaşamaya değer olduğunu düşünüyorum. Ölümden sonra gelen bilinmezlik beni irite ediyor. Velhasıl kelam hastalıklarımı/şikayetlerimi ve hayat hikayemi burada açıklamak isterdim ama hassas konular olduğu için çoğu insan hoş karşılamaz diye düşündüm zaten defalarca bunu yaşadım. İnsanlardan yardım istedim ama sanki bana vebalıymışım gibi davrandılar. Bunu buraya yazmamın sebebi sadece bazen içimden geliyor, sizlere güveniyorum ve yardım istiyorum. Ne yapabilirim?