గోడలకూ చెవులు ఉన్నాయట… మనసుకి లేవు ఎందుకని?

గోడలకూ చెవులు ఉన్నాయన్నది ఈ లోకంలో బహిరంగ రహస్యం. అంటే — మనకు తెలిసి లేదా తెలియకుండానే, మన మాటలు ఎవరో వింటారన్న భావనతో ఈ సామెత వచ్చింది.

కానీ… మనసుకి లేవు ఎందుకని? ఈ లోతైన ప్రశ్న నేటి సమాజపు వైరుధ్యాన్ని చూపిస్తోంది.

ఎందుకంటే ప్రతి ఒక్కరు మాట్లాడుతున్నారు, కానీ ఎవరూ నిజంగా వినడం లేదు.

మనసు నిండిపోయి ఉంటుంది, కానీ ఎవరో చెబితే, దాన్ని నిజంగా వినే ఆలోచన ఉండదు. అందుకే మనసు అనే ‘స్థలం’ కూడా మౌనంగా తన చెవులు మూసేసుకుంది.

వినడానికి చెవులు ఉన్నా, వినడానికి సిద్ధంగా లేని లోపలి ప్రపంచం అయిపోయింది.

ఎందుకంటే వాళ్లు చెప్పేది మనం విని అర్థం చేసుకునే తీరిక, ఓపిక తగ్గిపోయాయి. కేవలం మొక్కుబడిగా వినడం, లేదా సమాధానం చెప్పడం కోసం వినడం మాత్రమే మిగిలిపోయింది.

ఒకటి — మనం చెప్పేది మనమే వినడం. అది అంటే మనతో మనం మాట్లాడుకోవడం. అవును… మనతో మనం మాట్లాడుకున్నప్పుడే మనమేమిటో, మన తప్పులు-ఒప్పులు ఒక సాక్షిగా వినగలుగుతాం — వినగలగాలి కూడా.

రెండు — వేరే వాళ్లు చెప్పేది మొదట వినడం, తరువాత అర్థం చేసుకోవడం.

ఎవరైనా మనతో మాట్లాడతారు అంటే, వాళ్ల విషయాలు, వాళ్ల బాధలు ఎవరో వింటారనే నమ్మకంతో. మనము వాళ్ల సమస్య తీర్చలేకపోయినా, వాళ్ల మాటలు వినటానికి ఎవరో ఉన్నారన్న ధైర్యం, భరోసా ఇవ్వగలగాలి.

ఇప్పటి మనుషులు మనసుతో వినడం మానేశారు. మనసుకి చెవులు తెరుచుకోవాలంటే — ముందుగా మన మాటలు మౌనమవ్వాలి.