May pag-asa pa ba tong situationship na to?

Problem/Goal: Gusto kong malaman kung may chance maging legal yung situationship namen

Context: So there's this girl that I've been talking to from March up until June. I asked her the "what are we" question nung bandang May na and she said na special daw ako pero she didnt want a relationship rn kase nangako siya sa late mother niya and her father na she would focus on her acads first (g12 na kami) before finding a significant other (She's NBSB)

Pero keep in mind that time, lagi kaming naguupdate sa isa't isa, may pa goodmorning good night pa, and araw araw kaming magkausap. It's like trespassing the boundary between a relationship and situationship na kulang nalang talaga label.

Nagkaroon kami ng parang misunderstanding nung last week of june and huminto paguusap namen. Napakasmall lang talaga pero di ko magawang magsorry kase syempre situationship lang ata to sa kanya bat pako magsosorry (Which was wrong on my part) Eh tamang tamang simula na ng pasokan and same school kami. And everytime na magkikita kame walang pansinan talaga, and I just took that and decided na "wala na talagang pag-asa to"

And then one time, around last week ng August nawala selpon ko. The only na matatrack ko yun is kapag kinausap ko sya and pinabuksan ko yung life 360 nya (since kahit hindi na kami naguusap that time nadun pa rin siya sa circle naming dalawa) so kumuha ako ng middleman na kaclose namen parehas and siya yung nagsilbing daan ng communication namen. Nahanap ko cp ko thanks to her so that same night nag-sorry nako sa kanya. Paggising ko the next day, nagusap kami ng konti like simpleng kamustahan lang. Kinamusta nya buhay ko, nanay ko etc. And then I told her "Di ko talaga inaaasahang mapapapunta tayo sa ganto" and then sinabe nya "Aba ikaw eh alam mo namang iniintay lang kitang magsorry." Which made me regret lahat ng ginawa ko.

But apparently it wasnt enough saken na medyo talking terms na ule kami. Di ako naginitiate ng convo kase napakataas ng pride ko and di kami nagusap for like 1 week. Tapos after that 1 week chinat na nya lang ako ng "Still waiting dun sa long message mo" so gumawa ako ng long message like nilabas ko lahat yung like sorry sa mga pinaggagawa ko and such and tinanggap niya naman, pero ayaw ko pa den talaga that time maginitiate ng convo kaya di ko na ulit siya muna kinausap

September - October: First week nung september nalaman nung mga Friend Circle namen na naguusap na kami dati kaya they did everything in their power para lang magkabalikan kami. And medyo umasa ako so out of nowhere (Keep in mind last message ko sa kanya yung long message ko) sinendan ko siya ng "Sorry if di ako nakakapagreachout, Ano nga ba talaga tayo" and sineen nya lang. So medyo naguluhan ako dun. Pero sabe sakin ng friend group nya (Wala pa din kaming pansinan sa personal that time kase mataas pride namen) medyo busy siya nun kase panlaban siya ng school sa competition and nagiisip pa daw siya ng maisasagot kaya di pako nirereplayan

October comes and so does our sportsfest. Wala pa rin siyang reply pero todong todo yung pagship samen like alam na ng buong campus kase napakaunusual daw. Like gumawa pa sila ng plano para lang magkatabi kami habang nanonood ng band, and magkalapit in person pero ayaw namin ng may spectator kaya wala naman nangyare dun. It wasnt until the last day ng sportsfest. That night I mustered up the courage na ichat siya (keep in mind last chat ko sa kanya yung "ano nga ba tayo" na sineen nya lang "Idisregard mo yung nasa taas, may free time ka this Sunday?" And ever since then naguusap na ule kami.

So basically after lots of hurdles, naguusap na ule kami like as if walang nangyare and back to normal. May gmornings, gnights, update update etc. Pero strictly wala pa din kaming pansinan sa personal since ayaw namin malaman ng lahat na naguusap na kami so napakabihira lang namin magmeet up sa labas. Pero kahit magkausap na kami di pa din nya nasasagot yung "Ano nga ba tayo?" May plano pa kaming magexchange gift sa pasko so di ko alam kung casual pa to or hinde.

Usually I would ask nalang for advice sa mga kaklose ko in person pero due to the unique circumstances at hand bawal nila malaman na naguusap na ulit kami.