**ദിലീപ് കേസ് വിധി വന്നതോടെ കാര്യങ്ങൾ ആകെ കലങ്ങി മറിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്.**   
  
സെലിബ്രിറ്റി ഫാനുകളും, പാതി വെന്ത 'justice warriors'ഉം, നമ്മുടെ അസ്ഥിരമായ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യവും കൂടി ഇതൊരു ദുരന്തമാക്കാനുള്ള പുറപ്പാടിലാണ്. ദിലീപിനെ വെറുതെ വിട്ടപ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും വലിയ വികാരവിക്ഷോഭങ്ങൾ (outrage) ഉണ്ടായി. പക്ഷേ ഈ നാട്ടിൽ ആളുകളെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്, കാര്യങ്ങൾ യുക്തിപൂർവ്വം ചിന്തിക്കാനാണ് പാട്. ഹാഷ്‌ടാഗുകൾക്കും ഈ 'moral theater'-നും അപ്പുറം എന്താണ് യാഥാർത്ഥ്യമെന്ന് നമുക്കൊന്ന് നോക്കാം.  
  
1. കോടതികൾ നടക്കുന്നത് 'Vibes' വെച്ചല്ല ജഡ്ജിമാർ പെട്ടെന്ന് 8-ാം പ്രതിയുടെ ഫാൻ ആയതുകൊണ്ടല്ല കേസ് പൊളിഞ്ഞത്. ഗൂഢാലോചന (Conspiracy) തെളിയിക്കാൻ കൃത്യമായ തെളിവുകൾ വേണം. "അയാൾ പവറുള്ളവനാണ്, അതുകൊണ്ട് അയാൾ തന്നെയാകും ഇത് ചെയ്തത്" എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ സിനിമയിൽ നല്ല രസമായിരിക്കും, പക്ഷേ കോടതിയിൽ ആ 'logic' ചിലവാകില്ല. 'Evidence' ആണ് പ്രധാനം, അല്ലാതെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം പോസ്റ്റുകളല്ല. പ്രോസിക്യൂഷൻ കേസ് പകുതിയും മീഡിയ പ്രഷറിലും ധാർമ്മികതയിലും (public morality) കെട്ടിപ്പൊക്കിയതാണെങ്കിൽ, ഡിഫൻസിന് അതിൽ ഓട്ട വീഴ്ത്താൻ എളുപ്പമാണ്. അതൊരു 'moral victory' ഒന്നുമല്ല, അത് 'legal reality' ആണ്.  
  
2. വിമർശിക്കാം, പക്ഷേ സ്ഥാപനങ്ങളെ തകർക്കരുത് (Don’t Sabotage) വിധി ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ വിമർശിക്കുന്നത് 'free speech' ആണ്. പക്ഷേ, തെളിവൊന്നുമില്ലാതെ കോടതിക്ക് അഴിമതിയാണെന്ന് വരുത്തിതീർക്കാൻ നോക്കുന്ന വക്കീലന്മാർ ചെയ്യുന്നത് അപകടകരമായ കളിയാണ്. ഇതൊരു 'dog whistle' ആണ്. ജനങ്ങളുടെ ദേഷ്യം ജഡ്ജിക്ക് നേരെ തിരിച്ചുവിട്ട്, സ്വന്തം പ്രോസിക്യൂഷൻ പരാജയം മറച്ചുവെക്കാനുള്ള തന്ത്രം. ഇത് ഫെമിനിസമല്ല, നീതിയുമല്ല. വെറും രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രമാണ് (populist manipulation).  
  
3. ആൾക്കൂട്ട നീതി നീതിയല്ല, അത് പാകിസ്ഥാനിലെ അവസ്ഥയാണ് വികാരഭരിതരായ ആൾക്കൂട്ടം (mobs) കോടതികളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ 'due process' എന്നൊന്നില്ല. പിന്നെ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകും. നീതിക്ക് പകരം 'street power' ഭരിക്കും. ജാതിയും മതവും രാഷ്ട്രീയവും നോക്കി വിധി തീരുമാനിക്കുന്ന അവസ്ഥ വരും. പാകിസ്ഥാനിൽ ഒക്കെ കാണുന്ന പോലെ, ഇഷ്ടമില്ലാത്ത വിധി വന്നാൽ കോടതിയിലേക്ക് കല്ലെറിയുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നമ്മളും എത്തും. അംബേദ്കർ പണ്ടേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ജനാധിപത്യത്തിന് നമ്മൾ അത്ര പരുവപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്ന്. ഇന്ത്യയെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നത് 'public opinion' അല്ല, 'rule of law' ആണ്. അതിനെ തകർത്താൽ ജനാധിപത്യം ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ കളിപ്പാവയാകും.  
  
4. കോടതിയലക്ഷ്യം (Contempt of Court) ഒരു സേഫ്റ്റി ലോക്കാണ് കോടതിയെ തെറി വിളിക്കാൻ 'free speech' ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്ക് കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം അറിയില്ല. നാഗരികതക്കും അരാജകത്വത്തിനും (chaos) ഇടയിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരേയൊരു മതിലാണ് കോടതി. അത് തകർത്താൽ പിന്നെ കളിയില്ല, യുദ്ധം മാത്രം. റഫറി ഇല്ലാതെ എന്ത് കളി?  
  
5. അതിജീവിതയുടെ കാര്യമോ? അതിജീവിതയ്ക്ക് പിന്തുണ (solidarity) കൊടുക്കാൻ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയെ കത്തിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. സിസ്റ്റം പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിൽ അപ്പീൽ പോകണം. അതാണ് വഴി. പ്രോസിക്യൂഷന് പിഴച്ചെങ്കിൽ സിസ്റ്റം നന്നാക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. അല്ലാതെ വികാരപ്രകടനം നടത്തിയിട്ട് കാര്യമില്ല. സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി വാദിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ് ഹിസ്റ്റീരിയ (hysteria) ഉണ്ടാക്കുന്നത് അടുത്ത സ്ത്രീക്ക് കൂടി നീതി കിട്ടാതിരിക്കാനേ ഉപകരിക്കൂ.  
  
നമ്മൾ എവിടെ നിൽക്കണം?  
  
1. അതിജീവിതയുടെ കൂടെ നിൽക്കുക - പക്ഷേ നാടകങ്ങൾക്കല്ല, നല്ല അന്വേഷണത്തിനും നിയമ പരിഷ്കരണത്തിനും (reforms) വേണ്ടി. തെളിവുകളിലൂടെ കുറ്റവാളിയെ ശിക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി.   
  
2. ജുഡീഷ്യറിയുടെ കൂടെ നിൽക്കുക - കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കാനല്ല, 'due process' സംരക്ഷിക്കാൻ.   
  
3. ആൾക്കൂട്ട നീതിക്കെതിരെ നിൽക്കുക - അവർ പറയുന്നത് ശരിയാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിയാൽ പോലും.   
  
4. കേസ് തോറ്റതിന്റെ ക്ഷീണം മാറ്റാൻ കോടതിയെ കുറ്റം പറയുന്ന വക്കീലന്മാർക്കും ആക്ടിവിസ്റ്റുകൾക്കും എതിരെ നിൽക്കുക.   
  
നീതി കിട്ടാൻ വൈകും, കുറവുകളുണ്ടാകും. പക്ഷേ അതിന് പകരം 'outrage' കൊണ്ടുവന്നാൽ കിട്ടുന്നത് നീതിയല്ല, അരാജകത്വമാണ് (anarchy dressed as virtue).  
  
ഇന്ത്യ ഇന്നും പാകിസ്ഥാൻ പോലെ ആകാത്തത് നമ്മൾ ഭയങ്കര നല്ല മനുഷ്യരായതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല. നമ്മുടെ കോടതികൾ ഇന്നും ആൾക്കൂട്ടത്തിന് മുന്നിൽ മുട്ടുമടക്കാത്തത് കൊണ്ടാണ്. അങ്ങനെയൊരു ദിവസം വന്നാൽ പിന്നെ ആർക്കും ഇവിടെ സുരക്ഷയുണ്ടാകില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് ദുർബലരായവർക്ക്. കാടൻ നിയമം (Jungle rule with hashtags) മാത്രമേ ബാക്കിയുണ്ടാകൂ.  
  
\#standwithSurvivor #SupportRuleofLaw #SaynotoMobJustice   
  
Arif Hussain Theruvath   
Ex ആൾക്കൂട്ടനീതിവാദി 

 