Bugün ikinci gün ve Caravaggio’nun İsa’nın Tutuklanışı tablosunu seçtim. Bu resim bence Caravaggio’nun dramatik gücünü en sert ve en açık şekilde gösteren işlerinden biri, çünkü sahne hem karanlık hem de ışığın o keskin vuruşuyla bir anda bütün yüzler ortaya saçılıyor gibi. Özellikle İsa’nın yüzündeki o tuhaf sakinlik ile etrafında kopan gürültü birbirine çarpıyor, ortaya çok yoğun bir duygu çıkıyor.

Hikâye aslında İsa’nın Yahuda tarafından ele verildiği o an. Yahuda O’nu öperek askerlerin tanımasını sağlıyor ve Caravaggio tam o anı yakalamayı seçmiş. Sanki resim değil de birisi o anda orada durmuş ve gözünün önünde olanları çizmiş gibi çok canlı, çok yakın bir kare. Yuhanna ise İsa'nın önüne geçmiş ve sanki olan biteni durdurmaya çalışıyor yüzünde aşırı derecede bir korku ve panik var saçı ise kusursuz şekilde İsa'nın saçları arasında karışıyor.

Bir de resimde feneri tutan adamın Caravaggio’nun kendisi caravaggio kendini resimlere koymayı seven bir ressam. Bu da sanki “ben bunu kendi gözlerimle gördüm” deme biçimi gibi, yani sahneye tanıklık ediyor ve bizi de o tanıklığın içine çekiyor. Yüzlerdeki ifadeler de çok güçlü fakat Yahuda’da suçluluk namına hiç bir mimik yok gibi duruyor, İsa ise her şeyin olup biteceğini bildiği için garip bir kabullenişle bakıyor.

Eksiklerim varsa aşağıya yazın :3

Hergün kendimce caravaggio'nun bir ressmini anlatıyorum# Gün 2 İsa'nın alınışı