Context: Wala na tayong magagawa sa traffic sa Pinas. Wala na! Kahit sa probinsya, trapik na! Di lang sa Manila. Ngayon, imbis na maburyong at mainis ka sa trapik, why not spend traffic jam sa gym? Incorporate it in our lifestyle! Tapos, napapansin ko na “hospital-centric” ang healthcare delivery system natin. Wherein pag maraming hospitals at maraming nagkakasakit ay yun ang metrics natin as a “good healthcare delivery”. Hindi tayo preventive-centered. 

Questions:

1. Magiging rampant pa ba increased incidence of non-communicable disease like hypertension and diabetes? 

2. Kaya ba ng budget natin?

3. Kaya ba ng lifestyle natin? 

4. Paano ituturo sa mga kabatan ito? How do we start them young?

5. Will it create more job and career opportunities? (Plantilla sa government?)

6. Will this job be in demand sa market?

7. Will it also boost foreign tourism kasi ang daming gym sa Pilipinas kung saan saan, where it can attract many foreigners if we inculcate it in our societal norms and culture 

8. #Magiging source of corruption nanaman kaya ito ng mga buwayang politiko?

9. Hihina kaya ang income ng filipino doctors kasi karamihan ng mga tao ay healthy  a at di na kailangang magpadoktor? 

10. Sa utak ng pinoy, kaya ba natin ang disipilang kaakibat ng ganitong lifestyle?!

Lemme hear your thoughts. 

Thanks po. 

What if “karamihan” (hindi lahat ah) ng mga workplaces, establishments, government offices, schools, parks at pasyalan ay may “MURA”, affordable at abot kayang presyo na gym WITH INSTRUCTORS and safety officers? (Gaya sa Norway, Finland, South Korea, Singapore, Ireland at Canada)