Waar zijn ''normale'' banen gebleven?

Toen ik nog erg jong was, zag ik om mij heen veel mensen met een ''normale'' baan, denk aan familie, kennissen, etc. Banen waar je je werk deed, dat probeerde goed te doen, om 5 uur afschakelde en naar huis ging. Geen flitsende arbeidsvoorwaarden, maar gewoon werk, voor een gewoon salaris en gewone arbeidsvoorwaarden. Had je ambitie en kwaliteit, dan kon je, met de nadruk op kon, je hogerop.

Tegenwoordig lijkt het wel of alles extreem moet zijn: enorme verwachtingen bij ogenschijnlijk eenvoudige functies en lage salarissen, die dan weer gecompenseerd worden met overdreven veel borrels, weekendjes weg en presentjes.

Ook is gewoon je werk doen niet genoeg, lijkt het vaak. Competentiebeoordelingen worden je om de oren geslagen en je wordt beoordeeld op drive, ambitie en inzet, in plaats van dat je gewoon je werk doet. Het brengt naar mijn mening een erg gejaagde en vooral gemaakte sfeer bij veel bedrijven.

En ik, die altijd erg ambitieus was, merk dat het voor mij juist averechts werkt. Ik merk dat ik steeds minder ambities heb, omdat het niet meer gaat om intrinsieke motivatie om je te ontwikkelen, maar je vanaf moment één geforceerd wordt.

Herkennen jullie dit gevoel en weet iemand waar is dit fenomeen vandaan gekomen?