நான் இன்று கேட்ட இனிமையான வங்காளப் பாடலின் தமிழாக்கம்

அடர்த்தியான பூக்கள் நிறைந்த சோலையில் மென்மையான அன்பைப்பற்றியான புல்லாங்குழல் இசையொன்று மிதந்துவருகிறதே!..

அன்பான தோழியே! வெட்கத்தையும் தயக்கத்தையும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு வெளியே வா..

மென்மையான நேர்த்தியான நீல நிற ஆடையில் உன்னைப் பார்த்ததும், அரும்பும் ஆசையால் எனது நெஞ்சு கதகதப்பாகிறதே!..

மான் மருள் கண்கள் ஒளிர, களங்கமற்ற புன்னகை சிந்தும் எனது தோழியே! சிறிது நேரம் இச்சோலைக்குள் வா!..

நறுமணத்தில் ஊறிடும் மலர்களிடையே புள்ளினங்களின் இனிமையான அழைப்புகளானவை ஆற்றொழுக்கு போன்ற பாடலைப் பொழிகின்றன..

நிலவானது வெள்ளி ஒளியைப்‌பரப்பி, மென்மையான தூய இன்பத்தை வழங்குகிறது..

எண்ணற்ற பூக்கும் மரங்களைச் சுற்றிவரும் தேனீக்கள் மெதுவான அதிர்வொலியை எழுப்புகிறன..

மகிழமும் மல்லிகையும் கொத்துக்கொத்தாகப் பூத்து மரத்தடி எங்கும் நிரப்பியிருக்கிறது..

இங்கே பார் அன்பே! எனது கண்களானவை சொல்ல முடியாத அன்பால் நிரம்பி வழிகிறன..

உனது அழகிய முகத்தின் நனிதூய அருளோ, நிலவையே வெட்கப்படவைத்து அதன் ஒளிர்வை மங்கச்செய்கிறது..

பொய்கையில் பூத்த நீலத்தாமரை போல அங்கே பானுசிங்கா அழகாகப் பாடுகிறார்..

ஓ பெண்ணே! நாம் விரைந்துசென்று இசை விருந்தினை அருந்திக் களிப்போம்..

வங்காளக் கவிதை: பானுசிங்கா எ இரவீந்திரநாதன் 

தமிழாக்கம்: அடியேன்