Why are MEN only loved under a CONDITION

You’ve probably seen that viral clip of Chris Rock saying:

Honestly… masakit aminin, pero minsan parang totoo.

Ang dami kong nababasa dito sa Reddit — iniwan si BF, asawa, o fiancé kasi hindi “makapag-provide.” Kasi Grab driver lang. Kasi “walang pangarap.”

Pero paano mo masasabi na walang pangarap ang isang lalaki?

Sa totoo lang, halos lahat ng lalaki may pangarap yumaman, umasenso, at makapag-provide. Hindi lang lahat pinapaboran ng swerte. May mga gumagawa ng paraan. May mga lumalaban araw-araw. Pero may mga pagkakataon talagang tinatamaan ng malas, ng maling timing, ng responsibilidad na hindi nila pinili.

Bakit parang ang value ng lalaki naka-attach agad sa income niya?
Kapag hindi ka provider, hindi ka enough?

Is love really unconditional… or conditional lang talaga pagdating sa lalaki?

Gusto ko marinig thoughts niyo — especially from both men and women.
Totoo ba ito sa experience niyo? Or mali lang perspective ko?