Wsunął go powoli, centymetr po centymetrze, jakby chciał, by jej przełyk dokładnie zapamiętał każdy szczegół jego męskości. Natalia poczuła narastający ucisk, aż w końcu główka dotknęła krawędzi gardła. Pojawił się odruch wymiotny – nagły, dławiący skurcz – ale stłumiła go siłą woli. To nie był jej pierwszy raz, choć dawno nie czuła się tak ekstremalnie wypełniona. Pamiętała czasy, gdy mąż miał dla niej jeszcze dość pasji, by eksperymentować, ale to wspomnienie wyblakło przy surowej rzeczywistości tej chwili.

Kiedy otworzyła załzawione oczy, dostrzegła, że przed jej ustami wciąż znajduje się spora część jego długości. Mężczyzna ujął jej głowę, odchylając ją lekko ku górze, by wyprostować linię wlotu. Ich spojrzenia były sczepione. W momencie, gdy spróbowała przełknąć zbierającą się ślinę, poczuła gwałtowny ruch.

Przeszkoda pękła. Poczuła nagłe, rozdzierające wręcz rozciągnięcie, gdy wszedł w nią do samego końca. Dopływ powietrza został natychmiast odcięty. Natalia wpadła w panikę; jej ciało zareagowało instynktownie. Spróbowała odepchnąć się dłońmi od jego ud, ale on był niewzruszony, trzymając jej głowę w żelaznym uścisku. Przez mgłę łez widziała jedynie zamazany kontur jego postaci. Dla niego to było zaledwie pięć sekund zwierzęcych, gardłowych odgłosów, dla niej – nieskończoność walki o każdy atom tlenu.

Gdy w końcu go wyjął, Natalia opadła niemal do samej ziemi, zanosząc się chrapliwym kaszlem. Ślina i łzy mieszały się na jej twarzy, skapując prosto na podłogę. Łapała powietrze łapczywie, a jej klatka piersiowa falowała w konwulsyjnym rytmie.

—Dobra dziewczyna — usłyszała jego spokojny, niemal kojący głos. — Kiwnij głową, jak dojdziesz do siebie.

Czekając, aż tętno opadnie, poczuła coś dziwnego. Obok bólu i pieczenia w gardle, pojawiła się perwersyjna tęsknota za tym uczuciem totalnego wypełnienia. Przypomniała sobie dawne zakłady z koleżankami o to, która z nich ma „głębsze gardło”. Teraz wiedziała, że wygrałaby bezapelacyjnie. Przetarła usta wierzchem dłoni i spojrzała na niego z dołu. W jej oczach, mimo wilgoci, zapłonął rami rzadko spotykany błysk wyzwania.

Pokiwała głową. Otworzyła usta ponownie, tym razem bez przymusu. Pozwoliła mu wejść głęboko, aż pod samą krawędź, ale teraz jej ciało, znając już ten ból, poddało się mu. Gdy znów odchylił jej głowę i pchnął do samego końca, Natalia nie walczyła. Czuła, jak łzy płyną jej po policzkach, a ślina swobodnie wycieka z kącików ust, ale trwała w bezruchu. Skupiła się na pulsującym rytmie jego tętna, który czuła głęboko w swoim przełyku. To ją uspokajało.

Kiedy wyciągnął go po raz drugi, reakcja organizmu była łagodniejsza. Mężczyzna poluzował chwyt na jej włosach, pozwalając jej dłoniom spocząć na panelach.

—Możesz się podnieść — rzucił krótko, robiąc krok w tył.

Wstała z trudem, czując, jak drżą jej mięśnie ud. Stanęła przed nim wyprostowana, ignorując pieczenie w gardle. Jego członek wciąż sterczał w jej stronę, twardy i nieustępliwy.

—Możesz teraz wyjść... albo się rozebrać — postawił sprawę jasno, dając jej złudzenie wyboru.

Natalia nie wahała się ani sekundy. Ruszyła w stronę drzwi wejściowych, ale nie po to, by uciec. Znalazła na wieszaku zawieszkę „Proszę nie przeszkadzać”. Wywiesiła ją na klamce od zewnątrz i przekręciła zamek, odcinając ich od reszty świata. Oparła się o drzwi, chłonąc ciszę. Czuła ekscytację zmieszaną z pierwotnym strachem. Trafiła na kogoś, kto czytał ją jak otwartą księgę.

Odwróciła się i wróciła na środek pokoju. Bez słowa, patrząc mu prosto w oczy, zdjęła mokrą od śliny bluzkę, a potem legginsy. Stanęła przed nim całkowicie naga, w samym świetle poranka, z dłońmi opuszczonymi wzdłuż ciała. Czekała na kolejny rozkaz, pragnąc go teraz bardziej niż tlenu, o który jeszcze przed chwilą tak desperacko walczyła.

Mężczyzna nie spieszył się. Natalia stała nieruchomo na środku pokoju, czując na swojej skórze jego chłodne, analityczne spojrzenie. Słyszała jedynie dźwięk jego kroków na panelach, gdy powolnym, miarowym tempem okrążał ją dwukrotnie, jakby licytował rzeźbę na aukcji. Każdy centymetr jej nagiego ciała był wystawiony na jego ocenę. Czuła, jak pod wpływem tego wzroku jej sutki twardnieją, a w dole brzucha narasta znajome, palące napięcie. W końcu poczuła jego ciężką dłoń na karku. Uścisk był krótki, ale wystarczająco silny, by nie pozostawić złudzeń co do tego, kto tu wydaje polecenia.

—Nie ruszaj się stąd — rzucił szorstko, puszczając ją tuż przy krawędzi łóżka.

Natalia zamarła. Stała plecami do niego, słysząc za sobą szelest rozsuwanego zamka torby. Każdy dźwięk w tej ciszy wydawał się spotęgowany. Gdy podszedł do niej ponownie, jej serce biło w rytmie szaleńczego galopu. Poczuła na twarzy chłód jedwabistego materiału. Czarna opaska spowiła jej świat w absolutnej ciemności, a mocny węzeł z tyłu głowy sprawił, że poczuła się odcięta od rzeczywistości. Zanim zdążyła przywyknąć do nowej sytuacji, on chwycił jej nadgarstki. Zręcznym, niemal rutynowym ruchem wykręcił jej ręce za plecy i związał je ciasno.

Strach, który poczuła, był paraliżujący, ale pod nim tliła się najczystsza forma ekscytacji. Oddanie kontroli nieznajomemu, który przed chwilą niemal pozbawił ją tchu swoim gardłowym podejściem, było dla niej narkotycznym doznaniem. Była teraz tylko przedmiotem w jego rękach, pozbawiona wzroku i możliwości obrony. Ponownie poczuła dłoń na karku, która poprowadziła ją na materac. Natalia weszła na łóżko na kolanach, czując pod dłońmi miękkość pościeli, która kontrastowała z szorstkością sznura na jej przegubach.

Czekała w mroku, nasłuchując oddechu mężczyzny. Nagle poczuła jego dłoń na łopatkach. Pchnięcie było mocne i nagłe – Natalia uderzyła klatką piersiową i twarzą w materac, wydając z siebie zduszony okrzyk. Mężczyzna nie tracił czasu; poczuła, jak chwyta ją za uda i ustawia jej ciało tak, by kolana były ustawione jak najszerzej. Była teraz idealnie wypięta, bezbronna i wyeksponowana.

Poczuła, jak jego palce chwytają węzeł na jej nadgarstkach i unoszą jej złączone ręce lekko do góry, co zmusiło ją do jeszcze głębszego wygięcia kręgosłupa. Druga dłoń mężczyzny zaczęła powolną wędrówkę po jej pośladkach. Skóra Natalii piekła pod jego dotykiem. Czuła, jak jego palce schodzą niżej, badając wilgoć jej myszki. Gdy tylko dotknął nabrzmiałych warg, Natalia drgnęła, ale on nie zamierzał być delikatny. Brutalnie wbił kilka palców głęboko w jej wnętrze.

Zaczął ją posuwać z taką siłą, że całe jej ciało przesuwało się po materacu w rytm jego gwałtownych ruchów. Natalia zacisnęła wargi, walcząc z instynktem, by zacząć głośno pojękiwać. Chciała zachować godność, chciała pokazać mu, że potrafi przyjąć wszystko, co jej zgotuje. Przyjemność była jednak obezwładniająca; każdy ruch jego palców w jej ciasnym, rozgrzanym wnętrzu wysyłał fale dreszczy aż do koniuszków palców u stóp.

Nagle mężczyzna gwałtownie wyciągnął palce. Zanim Natalia zdążyła poczuć pustkę, na jej lewy pośladek spadł potężny, piekący klaps. Huk uderzenia odbił się echem w pokoju, a Natalia nie wytrzymała – głośny, gardłowy jęk wyrwał się z jej gardła. Ból był ostry, ale niemal natychmiast zamienił się w pulsujące gorąco, które sprawiło, że jej myszka zalała się jeszcze większą ilością wilgoci.

—Cicho — mruknął, a ona poczuła, jak jego palce znów wracają do środka, wbijając się jeszcze głębiej.

Nie minęła minuta, gdy na drugi pośladek spadł kolejny cios, równie silny jak poprzedni. Natalia wygięła się w łuk, czując, jak adrenalina i pożądanie mieszają się w wybuchową mieszankę. Te klapsy nie studziły jej zapału – one działały jak katalizator, sprawiając, że każda kolejna sekunda tej brutalnej palcówki była jeszcze bardziej intensywna. Czuła, jak on wpycha palce do samego końca, masując jej punkcik z bezlitosną precyzją.

W kulminacyjnym momencie, gdy czuła, że jest na skraju szaleństwa, on nagle przestał. Usłyszała, jak schodzi z łóżka, a materac ugiął się pod jego ciężarem, by po chwili wrócić do normy. Natalia została sama w ciemności, z tyłkiem wciąż wypiętym w stronę pustego pokoju, ze związanymi rękami i pulsującym od pożądania krocza. Jej myszka drżała rytmicznie, domagając się wypełnienia, o którym wiedziała, że nadejdzie. W myślach widziała jego długiego, żyłowatego penisa i zastanawiała się, jak to będzie, gdy ten kolos w końcu rozsadzi jej ciasny, obolały od klapsów tyłek i pochłonie ją całkowicie w mroku tego pokoju.

  


Kurort niespodzianek - cz.12