Czy znacie historie ludzi, którzy poukładali sobie życie dopiero po 30. lub 40. roku życia, po latach bezrobocia, samotności i bezdomności?

Czy znacie historie osób, które dopiero po 30. lub 40. roku życia zdawały maturę, poszły na studia dzienne, wyszły z długotrwałego bezrobocia, nałogów, uzależnień, samotności, braku znajomych, a może nawet bezdomności? Znacie może jakieś osobiste historie dużych sukcesów takich ludzi? Czy jednak przeważnie jest to spirala upadku, którą niewielu uda się przerwać?