Trying to hold a conversation with a  girl whose dopamine receptors have been fried from 24/7 male attention since the age of 14.



माया को खत लेख्ने प्रेमीहरू

आकाशमा सुगा सरि बिलाए ।

कुनै स्त्रीको लागि कविता लेख्नु भनेको

आफैँलाई मूर्खको पात्र बनाउनु हो।

desperate हुनु हो।



के पैसा र शरीरले मात्र

कच्चा भावना महसुस गर्न सक्छ?



मान्छेहरू मायामा डुब्नु भनेको के हो?

भगवानले भावना

मान्छेलाई किन दिएका हुन्?



यस्तो जमानामा

राम्रोसँग बोल्नु पनि

फर्जी  ठानिन्छ।



नयाँ शताब्दीका 

नयाँ मानिसहरू 

जो भावनाको महासागर

महसुस नै नगरी

शान्त मृत्युलाई चुम्दैछन्।



बसन्तजस्तै उत्कण्ठा,

बर्खाजस्तै एकान्त,

शिशिरजस्तै उदासी,

शरदजस्तै माया।



मान्छेको सबैभन्दा ठूलो वरदान

बुद्धि होइन,

भावना हो

तर आजको युगमा

धेरैले यसलाई अनादर गर्छन्,

एसको  प्रभावले आउने दसकमा 

समाजमा भावुक शून्यता ल्याउँने छ ।  
  
  


Feminism and Simps Ruined Romance and Chivalry