Her şeyden öte 2.dünya savaşından önce 4 kutuplu ve "tarafsız" olma şansınız olan bir dünyadaydınız. Ama 2.dünya savaşından sonra 2 taraf oldu ve tarafsız olmak demek yok olmak demekti.

Çoğu dünsüzün unuttuğu şey evet bugün bir ABD belası var ama o tarihte ABD belasından da bela bir Sovyet belası vardı. Bilenen en büyük katliamlarından olan Holodomor, Katyn Katliamı gibi ve aynı zamanda kendi için nüfusundan tahminen en az 20milyon insan öldürmüş bir ulus için başkalarının ölmesi normal mi?

Sovyetlerin direk kendisi işgal ettiği ülkelere bakınca liste az değil bknz:  
 **Polonya, Litvanya, Letonya, Estonya, Finlandiya (kısmi), Moldova (Besarabya), Doğu Almanya, Çekoslovakya, Macaristan, Romanya, Bulgaristan ve Afganistan**

Gelelim önemli kısma bize!

Türkiye, kurtuluş savaşı döneminde "düşmanımın düşmanı, benim dostumdur" politikası güdmüştür.

Çarlığı; ingiltere,fransa vb desteklerken

Kızılları;Alman vb destekliyordu. Kızıllar da bizi destekliyordu. Ama olay 1930 da değişti.  
Fili olarak Sovyetler bizi sırasıyla

1930,1933,1936 da savaşla tehdit etmiş. Zaten Türkiye Cumhuriyeti Stalin gibi vahşi katilin "iç isyan çıkart. İsyanı bahane et. Müdaha et" politikasını dönemin önderi Mustafa Kemal Atatürk erkenden fark edecek ki 1926 yılında İtalyan Zanardelli Yasası’ndan uyarlanan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’dur. Özellikle 1930’lu yıllarda yapılan değişikliklerle sertleştirilen bu kanunun şu maddeleri belirleyici olmuştur:

Madde 141: Sosyal bir sınıfın diğerleri üzerinde tahakkümünü kurmaya yönelik cemiyet kurmak

Madde 142: Komünizm propagandası yapmak ve devletin temel nizamlarını bozmaya çalışmak.

2.Dünya savaşı bitmiş artık dünya 2 kutup haline gelmiştir.

ABD daha çok "bak ben sana yardım ettim benden ol" kafasındayken(çünkü batı bıkmış ve en azından kısmı demokrasi varken) Sovyetler tek bir katil elinde istediğine istediği gibi girebiliyordu.

Asıl artık Türk-Sovyet krizi, 1945 Sovyet Notası ile arşa çıkmıştır. Resmen Sovyetler bizi "ya bu toprakları bize vereceksin ya da sana saldıracağım" demiştir.

II. Dünya Savaşı biter bitmez, Sovyetler Birliği Türkiye’ye resmi nota verdi.

Neydi bunlar?

Kars ve Ardahan’ın Sovyetlere bırakılmasıBoğazlar’da ortak savunma (fiilen Sovyet üsleri Doğu Berlin gibi)

Bu talepler reddedilirse askeri güç kullanılabileceği **örtülü şekilde ima edildi**.

Türkiye'nin geri adım atmamısı üzerine(biz normal de Natoya yanaşmayacaktık Sovyet zorla yanaştırdı. Dönemin yönetimi Sovyet tehditinden kaçmak için 3 Mayıs olaylarını bile yapmıtşr)

# 1946 Boğazlar Krizi ile olay arşa çıkmıştır. Sovyetler askeri hazırlığa geçmiş dakikalar sayılıyordu.

Bu olayda tehdit daha da somut hale geldi.

Sovyetler Boğazlar konusunda tekrar baskı yaptı. Karadeniz’de askeri hareketlilik arttı. Türkiye ciddi şekilde savaş ihtimalini düşündü.

Türkiye savaşa hazırlanır gibi seferberlik hazırlıkları yaptı. ABD, Türkiye’ye destek için donanma gönderdi

Özellikle USS Missouri’nin İstanbul’a gelişi açık bir güç gösterisiydi. Yani anlayacağınız 3.dünya savaşı az kalsın bizden çıkacaktı.

Normal de Türkiyeyi uzak uydu(iran gibi düşünün) gören ABD ve NATO bu olaydan sonra Türkiyeyi NATO da kalkan olarak düşündü. Türkiye büyük ihtimalle NATO’ya girmezdi.

Gelelim Kore savaşı olayına. "Türkiyenin" Kore de ne işi vardı? "yha yürüyoruz işte dövrimce gardaş" diye yürüyen hala duvarlara yazı yazarak, gazete dağınarak çürümüş ideoliji savunanlar bugün sadece "ABD" varmış gibi davransa da eskiden hemen dibimizde "Sovyet" de vardır. Bugün ABD sövenler 10 yıl sonra Çin'e söveceği gibi.

Olmasaydı bugün tarihimizde Sovyet işgalini anlatıyor Romanya veya Macaristan gibi bir ülke olacağımız kesin.

II. Dünya Savaşı sonrası dönemde Sovyetler Birliği’nin Türkiye üzerindeki baskısı ciddi bir tehdit olarak algılanıyordu. Özellikle Boğazlar ve Doğu Anadolu üzerinde talepler, Türkiye’yi yalnızlık hissine itti. Bu nedenle Türkiye, güçlü bir müttefik arayışına girdi. İnönü tarafsız kalayım derken daha da bka batırdı. Kore’ye asker göndermek, Batı blokuna “güvenilir ortak” mesajı vermenin somut bir yoluydu.

Türkiye’nin en önemli stratejik hedeflerinden biri NATO üyeliğiydi. Bugün NATO'yu tartışırsınız ama 2.Dünya savaşı sonrası tartışma şansınız yoktu. Çünkü tarafsız kalan ülkelerin sonu malumdu. İsviçreyi örnek vermeyin İsviçre dünya tarihinde tektir. Ancak başlangıçta Türkiye bu ittifaka alınmamıştı. Kore Savaşı’na aktif katılım, Türkiye’nin askeri kapasitesini ve siyasi kararlılığını göstermesi açısından kritik bir fırsat sundu.

Türkiye, 1952’de NATO’ya kabul edildi.

Türkiye, savaş sonrası dönemde yönünü net biçimde Batı’ya çevirmişti.  
Amerika Birleşik Devletleri ile yakınlaşma. Bunu yararı olduğu kadar zararı da olmuştur.

ABD yaranacağız diye Atatürk'ün bütün sanayileşme, Türk burjuvası yaratma; köylü ve halk kalkındırma projelerine ağır darbe indirilmişti. En basiti ilk savaş uçağı 1912 kullanışmışken genç Türk cumhuriyeti 1926 da gökleri hedeflemişti.

Ama denize düşen yılana sarılır. Ya kökten yok olup zincirler, en az 4 bölünmüş uydu devlet ya da ABD himayesi. Kore’ye katılım, bu ilişkinin güçlenmesini sağladı ve Türkiye’yi Batı sisteminin kalıcı bir parçası haline getirdi.

Türkiye, Birleşmiş Milletler’in çağrısına uyarak uluslararası hukuka bağlılığını gösterdi. Yeni kurulan dünya düzeninde saygınlık kazandırdı. Türkiye’nin “sorumlu devlet” imajını güçlendirdi özellikle Birleşmiş Milletler nezdinde önemli bir kazanım oldu.

Daha da ironiği bugün her konuda eleştirilen Türkiyenin Kore savaşından beri "Ordusu olan Millet değil, Milleti olan ordu" imajı o günden gelmiş NATO için Türkiye "asker" olmuştur.

Biz de bu psikoloji ve propaganda da orduya inanılmaz değer vermişizdir.

Emin olun Türkiyenin bu kadar güçlü ordusu olmasaydı etrafınızda ki kaos olan ülkelerden birisi olacaktı.

Kore Savaşı, yalnızca iki ülke arasındaki bir çatışma değil; kapitalist Batı ile komünist Doğu arasındaki küresel mücadelenin bir parçasıydı. Türkiye, kendi rejimini korumak ve komünizmin yayılmasını engellemek amacıyla Batı tarafında yer aldı.

Sovyet şeytanını unutanlara hitaben Türkiyenin, Kore savaşında ne işi vardı? Özet: Koreye girmeseydi, Kızıl şeytan bize saldıracaktı.