Flesh | David Szalay
Το βιβλίο για το οποίο θα γίνει λόγος σε αυτό το άρθρο είναι το ”Flesh” ή στα ελληνικά ”Σάρκα” του βραβευμένου με το Booker Prize 2025, Ντέιβιντ Σολόι . Η ιστορία του μυθιστορήματος το οποίο είναι περίπου 349 σελίδες, ακολουθεί τον 15χρονο Ιστβάν ο οποίος είναι ουγγρικής καταγωγής και οποίος ζει μόνος με την μητέρα του σε μια γειτονιά με διαμερίσματα στην Ουγγαρία, να προσπαθεί να κάνει φίλους στο νέο του σχολείο ενώ στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου συνάπτει σχέση με την γειτόνισσα του μια κυρία στη ηλικία της μητέρας του, παντρεμένη μόνο που η σχέση τους βασίζεται στην σεξουαλική επαφή. Στην συνέχεια του βιβλίου ο Ιστβάν λόγω ενός λάθους θα κλειστεί σε αναμορφωτήριο, έπειτα θα καταταγεί στον στρατό, θα δουλέψει ως μπράβος σε ένα στριπτιτζάδικο μέχρι που η τύχη θα του χαμογελάσει αφού σώζοντας έναν άνθρωπο από κάποιους που ήθελαν να τον χτυπήσουν θα γίνει ο οδηγός λιμουζίνας ενός ζευγαριού της υψηλής κοινωνίας του Λονδίνου. Έπειτα ο Ιστβάν θα εισχωρήσει στην υψηλή κοινωνία του Λονδίνου μέχρι να τον βρουν άλλες συμφορές και να χάσει ότι κατάφερε να αποκτήσει. Το βιβλίο ”Flesh” του Ντέιβιντ Σολόι κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.
Αν και η γνώμη μου όσον αφορά το βιβλίο μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης του είναι θετική, θα ήθελα να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι διαβάζοντας τα τρία πρώτα κεφάλαια του βιβλίου ήθελα να το παρατήσω. Και αυτό γιατί σε αυτά τα κεφάλαια ένιωσα ότι δεν υπήρχε κάποια εξέλιξη του πρωταγωνιστή του βιβλίου, του Ιστβάν κι ότι οι σκηνές επαναλαμβάνονταν συνέχεια χωρίς νόημα. Όμως ήθελα να συνεχίσω την ανάγνωση του γιατί ήμουν περίεργη να μάθω τι το σπουδαίο ε’ιχε το βιβλίο αυτό για να κερδίσει το Booker Prize 2025 και τελικά δεν το μετάνιωσα αφού από το τέταρτο κεφάλαιο και μετά βλέπουμε τον Ιστβάν παρόλες τις δυσκολίες, η τύχη να του χαμογελάει αφού σαν οδηγός μιας πολύ υψηλής κοινωνικής τάξης οικογένειας, μετά τον θάνατο του συζύγου αυτής της οικογένειας ο Ιστβάν παντρεύεται την Έλεν την σύζυγο του ανθρώπου εκείνου που τον προσέλαβε ως οδηγό και να αποκτά μαζί της ένα αγοράκι τον μικρό Τζέικομπ. Όμως οι συμφορές για τον Ιστβάν δεν σταματούν εδώ. Ο γιός της Έλεν ο Τόμας από τον πρώτο της γάμο είναι ο μοναδικός κληρονόμος της περιουσίας και μισεί υπερβολικά το Ιστβάν ενώ ο γιός του Ιστβάν, ο Τζέικομπ πεθαίνει και η μητέρα κλείνεται σε ψυχιατρική κλινική και χωρίζει με τον Ιστβάν ο οποίος μετά από όλα αυτά παίρνει βαριά υπνωτικά χάπια.
Γενικά το βιβλίο έχει πολλές σκηνές ωμού σεξ και αυνανισμού αλλά την ιστορία του βιβλίου την περιβάλλει μια τραγική ειρωνεία, ειδικά όταν ο βιολογικός γιός του Ιστβάν ο Τζέικομπ καταλήγει και αυτός μοναχικός όπως ήταν στην εφηβεία και ο Ιστβάν μόνο που η μοίρα του μικρού είναι χειρότερη αφού λόγω του μπούλινγκ που έχει υποστεί στο σχολείο του πεθαίνει. Μπορώ να πω ότι κυρίως η τραγικότητα του βιβλίου αλλά και η φιλότιμη προσπάθεια του Ιστβάν να ορθοποδήσει είναι αυτά που με τράβηξαν για να συνεχίσω να διαβάζω το βιβλίο.
Posted Apr 6, 2026, 1:25 PM UTC