I'm in pain, but I don't want to bother people.

`Ganito pala 'yung feeling na ang dami mo naman pwedeng kausapin about it pero nafefeel mo na baka ma - drain din sila kasi kahit sabihin nila na keri nila makinig, may mga iniisip din silang problema. Yes, nag - o - offer sila ng space pero parang ayaw ko na makaistorbo ng mga tao. Siguro, sasabihan ko sila pero konti na lang. Ang hirap naman ng ganito. Ang hirap makipagfriend kapag 30's ka na tapos feeling mo, nasa lowest point ka na ng life mo. Sana naman, makabangon ako. Sana naman, makabawi ako after nito. Hindi ko alam kung deserve ko pa ba ang happiness sa buhay, pero gusto ko lang talaga ng peace of mind. Gusto ko, at peace ako sa life. Nagegets ko na 'yung sobra kung magdasal para lang matanggal 'yung pain na nafefeel nila. Tahimik ka pero nagsusumigaw 'yung puso mo na "Tama na."