Hayatımdan nefret ediyorum

Sürekli ortaokuldan beri zorbalığa maruz kalıyorum artık sorunun ben olduğumu düsünüyorum sebep ne bilmiyoruz biraz fazla kibar ve kadınsı bi insanım ve cirkinim hicbir vasfım ve yeteneğim yok ailem tutucu ve beni kısıtlıyorlar bende buna karşı bişey yapamiyorum napacagimi ve nasil artik buna katlanacagimi anlayamiyorum sosyal ve fazla hassas denebilecek bir insan olduğum için hicbisey yapmasam bile hırtlar benle dalga geciyor ve beni duvara itmek dalga gecmek ve zorbalamak dışında birsey yapmıyorlar gercekten bu durumdan artik biktim surekli ders calismaya calisiyorum ama ileri duzey daydreaming ve adhdm var en ufak iş bile korkunc ve zor geliyor bu yuzden ders calismak bana zor geliyor ve dusuk aliyorum benden dusuk alanlar bile beni zorbalıyor gorünusumle alay ediyor cok yanlizim kimse benimle 10 dk bile konusmak istemiyor herkesin sevgilileri crushlari olaylari var ama benim hicbirseyim yok aileme iki yuzluluk yapmaktan biktim bitik berbat ve derbeder bir haldeyim artik birinin beni sevmesini degil rahat birakmasini istiyorum 3 kere okul degistirdim sadece lisede ve hala degistirme asamasindayim hayatim berbat ve artik katlanamıyorum hic psikiyatri ya da psikologa gidemedim artik hayatimdan nefret ediyorum ailemden nefret ediyorum insanlardan nefret ediyorum nasil gorunusumu konusmami ve akli dengemi duzeltebilirim nasil artik insanlarin sevecegi türden birsey olabilirim?