Χρειάζομαι φίλους

Όπως και δίποτε,κάθε καλοκαίρι τα ίδια σκατα κλεισμένος μέσα στο σπίτι μου μέσα στα νεύρα από την ζέστη και μετά το βράδυ σε απόγνωση.Είνσι λες και θέλω να βγω αλλά είμαι υπερβολικά πολύ επικριτικός με τους γύρω μου(κυρίως επειδή οι περισσότεροι είναι ΠΑΙΔΙΑ και θυμάμαι μόνο μαλακίες που μου έκαναν).

Δεν ξέρω,εγώ είμαι το πρόβλημα βασικά.Ναι.Τι να κάμω όμως; Είμαι ωμός,δεν καταλαβαίνω εάν κάποιος κυριολεκτεί ή όχι όταν μου μιλά και γενικά παρουσιάζω πολλά σημάδια αυτισμού και θέλω να πάω σε ψυχίατρο αλλά ο περίγυρος μου δεν βοηθάει την κατάσταση και απλά μου λένε να κοινωνικοποιηθώ.

Αγχώνομαι να κοινωνικοποιηθώ καθώς βλέπω συνεχώς τον εαυτό μου από την οπτική του άλλου και αγχώνομαι για την εντύπωση που άφησα.Φοβάμαι να εκφραστώ ακόμη και εδώ μέσα για να μην με κρίνει ο οποιοσδήποτε.

Φοβάμαι πραγματικά για τον εαυτό μου μερικές φορές,νιώθω ότι το μυαλό μου δεν μπορεί να σταματήσει να λειτουργεί και φτάνει η σκέψη μου έως και την αυτοκτονία αλλά μετά φρενάρω με την σκέψη ότι "άλλοι άνθρωποι ζουν υπό χειρότερες συνθήκες".Δεν έχω κάποιο skill(κοινωνικό ή πρακτικό) και πέρασα από παράλληλο μηχανογραφικό σε ένα ΙΕΚ στην Κομοτηνή.

Το σπίτι θα το αφήσω και δεν ξέρω εάν θα γαναγυρίσω ποτέ εδώ καθώς μπορεί να το πάρει η τράπεζα ανά πάσα στιγμή λόγω μιας ΣΟΒΑΡΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΠΙΠΛΟΚΗΣ με ξένα funds από την Ιρλανδία.

Ο πατέρας μου μια ζωή απών και μετά το "διαζύγιο"(το οποίο έγινε από κρατικό δικαστή λόγω εισοδηματικών κριτηρίων της μάνας μου και τελικά βγήκε άκυρο και έπρεπε να ξαναγίνει η διαδικασία με ιδιώτη δικηγόρο,μια χαρά γενικά) πάλι απών και τώρα μετά από δικό μου εξώδικο ΠΑΙΖΕΙ να πάρω διατροφή.

Το ΙΕΚ που πήγα θα με "αναγκάσει" να πάρω PC για game developing και κάτι άλλα και θα πάω για να πάρω ένα χαρτί στα χέρια μου.Δεν ξέρω εάν αγχώνομαι για μαλακίες ή όχι αλλα ναι.Δεν νομίζω ότι χρειάζομαι φίλους αλλά ψυχολόγο ή έναν τρίτο εκτός οικογενειακού περιβάλλοντος να τα πω γιατί πνίγομαι.