Breakup struggles

Ik trek het niet meer.. de pijn, het verlies. Ik snap er niks van. Ik ben nu zo’n 2 maanden m’n breakup aan het verwerken en ik huil echt elke dag. Ik ervaar intens veel woede en verdriet en ik weet niet waar ik het laten moet.

We hadden 3,5 jaar een relatie en woonden samen. Hij zegt het niet meer te voelen (ik ben echt zwaar overtuigd geweest dat hij voor mij de ware is). Hij zegt er geen toekomst in te zien en dat het gevoel langzaam aan is weggevaagd. Ik vraag me af: hoe kan dat, terwijl je zegt dat het niet aan mij ligt? Ik heb enorm veel signalen gehad waar ik hoop van kreeg. Zo hadden we het over samen oud worden, zelfs recent een poging gedaan tot een huis kopen.

Ik voel me aan het lijntje gehouden. Alsof er een worst is voor gehouden. Hij zegt veel eraan gedaan te hebben, maar wilde niet eens meer met me naar bed of leuke dingen doen.

Ik vraag me veel dingen af: zijn er mensen die wel eens gehad hebben dat het gevoel gewoon wegging? Zonder aanleiding of reden? In mijn beleving zijn er altijd dingen die ervoor zorgen dat je zo’n gevoel ontwikkeld.
Zijn er mensen die ervaring hebben met een vermijdend & angstig gehechte relatie?

Wat me de laatste weken het meest raakt is dat ik niet aan hem mocht zitten, hij mij al een jaar zowat vrijwel niet sexueel heeft aangeraakt en meer dan een half jaar geen seks wilde. Ik heb me nog nooit zo onzeker en onaantrekkelijk gevoeld over mijn lichaam als nu. Ik voel zo erg dat ik dat tegen hem wil zeggen. Dat hij mij zo heeft laten voelen terwijl ik hem de ruimte moest geven.

Iemand break up advies hiervoor? En nee, geen: stop het contact etc. Het gaat dieper dan dat. Het gaat over valse hoop en onzekerheid