Hiçbir yere ait hissedemiyorum

Benim ailem radikal müslüman,özellikle babam. Hatta bu durum o kadar ileri düzey ki tüm ailede kuzenlerim arasından okuyan ve tarikat kursuna kapatılmayan tek kişi benim. Kuzenlerimin birer birer hayallerinin yok olmasına şahit olmak zorunda kaldım. Özellikle benden yaşça büyük olan 4 kuzenim var, hepsiyle çok yakınım ama aramızdaki görüş farkını çok net hissedebiliyorum ve bu beni çok yoruyor.

9 yaşımda kendi isteğimle kapandım ve 7 yıl boyunca kapalı kaldım. Geçen yaz artık inançla alakalı görüşlerim değiştiği için ve okul hayatımdaki (benim ailem küçük bir şehirde yaşıyor, lgs’de yüzde 1 e girince beni büyük şehire gönderdiler) arkadaşlarımın sürekli başörtüm yüzünden saçma sapan yorumlar yapması yüzünden açıldım. Annem bu durumu baştan beri biliyordu ve bana destek oldu elinden geldiğince ama ben bu durumu babamdan 3 ay boyunca sakladım ve o süreçte odamdan bile çıkamadım.

Babam 3 ayın sonunda yanıma gelip bana açıldığımı anladığını söyledi ve her şey o anda değişti. Ben yaklaşık 1 yıldır babamdan şiddet görüyorum. Bulduğu her fırsatta bana zarar veriyor; çok bariz olmayan ama yine de bir yerimi morartacak, az da olsa iz bırakacak şeyler ve buna ek olarak da bana hiç olmadığı kadar ağır hakaretler ediyor. Annem de hiçbir şey yapmadan sürece şahit oluyor.

Benim önceden içimi açabileceğim ve beni anlayabilecek tek insanlar kuzenlerimdi. Aralarındaki tek şanslı kişi bendim, en azından okuyabilecek kadar şanslı. Ama gün geçtikçe onlar da benim değiştiğimi söylüyor ve aralarına mesafe koyuyorlar. Aynı şekilde ben açıldığımdan beri beni önceden tanıyan her insan hala saçma sapan yorumlar yapmaya devam ediyor. 1 yıl geçmesine rağmen en ağır ateist olan arkadaşım bile beni gördüğü zaman kenara çekip sen çok değişmişsin artık o tanıdığım kız değilsin tarzı yorumlar yapabiliyor.

Ben hiçbir yere ait hissedemiyorum. Ne arkadaşlarıma ne de aileme. Herkesle çok ciddi düzeyde farklılıklarım var ve bu beni çok yaralıyor. Sanki etrafımda o kadar insan varken yalnızmışım gibi hissediyorum.