Γιατί κάποιοι άνθρωποι κανονίζουν ενώ έχουν σκοπό να ακυρώσουν;

Αφορμή για την ερώτηση είναι ένα reunion παλιών φίλων. Επειδή εγώ κρατάω επαφή και με τους μεν και με τους δε, μου είπαν να το οργανώσω εγώ για να βρούμε μια μέρα να βρεθούμε.

Αμέσως ξεκίνησαν τα «δεν μπορώ» για όποια μέρα πρότεινα, χωρίς να προτείνουν μια εναλλακτική που τους βολεύει. Ο ένας θα λείπει, ο άλλος έχει κάτι άλλο κι έτσι περνάνε οι βδομάδες χωρίς ουσιαστικά να κανονίζουμε κάτι.

Και ρωτάω: εφόσον εγώ κάνω παρέα και με τους μεν και με τους δε, τι κάθομαι και ασχολούμαι; Ξέρουν ο ένας το προφίλ του άλλου, αν θέλουν τόσο πολύ να βρεθούν όσο με πρήζουν να κανονίσω reunion να κανονίσουν μόνοι τους να βγουν.

Καταλαβαίνω να υπάρχει μια σειρά από προτεραιότητες στη ζωή σου, αλλά όταν δεν μπορείς ποτέ, μάλλον δε θες και δεν είναι ότι φταίει το πρόγραμμά σου.

Αποφάσισα να μην κάνω τον γραμματέα τους κι ας αποφασίσουν κι αυτοί ότι δεν συμπαθιούνται και δεν θέλουν στ’ αλήθεια να βρεθούν και τέλος. Δεν πρότεινα καν εγώ αυτή τη συνάντηση και κάθομαι και τρώω το ένα χ μετά το άλλο κι από τις δύο πλευρές χωρίς λόγο.