Bundan 1 ay önce YKS çıkışı mezuna kalmaya karar verdim ve annem beni dershaneye göndermek istedi. Bugün de babam kaydımı yaptırmış. Bunun hakkında balkonda konuşurken pasif agresif cümleler kurdu; işte vereceği paradan vs. bahsetti. Ben de "Gönderme o zaman." dedim ve odama çekiliyordum.

O sırada hakaret ederek üstüme yürüdü ve sonra aramızda bir arbede yaşandı. Bana bir anda o kadar büyük bir öfkeyle vurmaya başladı ki ne olduğuna anlam veremeden yumruk yiyordum ve aramıza ağlayarak annem girdi, fakat annem girmesine rağmen durduramadı onu. Bu durum yatak odasına kadar sürdü.

Sonra ben de kendimi korumak için vurup ittirince bu sefer beni boğmaya başladı. Bunu yaparken üstümdeydi. Kendisi benden çok daha ağır olduğu için onu engelleyemedim. Anneme beni kurtarması için resmen feryat ettim. Beni resmen öldürmek için boğazladı ve annem olmasaydı o beni gerçekten boğacaktı.

Bunların hepsini yaptıktan sonra yetmezmiş gibi polisi aramaya çalıştı ve polise onu darp ettiğimi, uzaklaştırma kararı verdirteceğini söyledi. O kadar nefessiz kalmış ve yorgun düşmüştüm ki bir de üstüne buna kalkıştığında çileden çıktım ve ona hakaret ettim; ağzıma ne geldiyse söyledim.

Daha sonra hızla mutfağa koşup kocaman bir şef bıçağını alarak üzerime doğru koştu ve salladı. Araya annem girdi ve neredeyse kadınıda bıçaklayacaktı. 

O sırada kız kardeşim zaten korkudan hüngür hüngür ağlarken teyzemi aramış. Teyzemgil, bıçak çekmesinden hemen sonra geldi ve onu evden kovdu.Onların gelmesini hiç istemezdim çünkü cinnet geçirir gibi bir hali vardı

Onlar beni teselli ederken telefondan annemi defalarca taciz etti ve derhal evi terk etmemi, eğer etmezsem daha kötüsünü yapacağını söyledi. Kabul etmedim ama inatlaşmamam gerektiğini söyledikleri ve ısrar ettikleri için teyzemlere gittim.

Ve Şu an onlardayım sabah 7 oldu. Ben bunlara alışığım; beni bundan önce de küçük şeylerden dolayı boğarak öldürmeye çalışmışlığı oldu (başka ne için boğar ki bir insan başka bir insanı). Annemi, beni ve kardeşimi toplu olarak öldürmekle tehdit etmişliği de oldu (arabayka giderken tartışma yaratıp arabayı tırın altına sokmaya çalışmıştı ben 7.sınıftayken) Bunların hepsine alıştım maalesef.

Ama annemle beni vahşice öldürmeye bu kadar yaklaşabileceğini görmemiştim ve hâlâ inanamıyorum. Aslında inanırım ona yakışır bir hareket ama o an beklemiyordum. Gerçi beklerdim de çünkü harbiden rezil rüsva bir insan.

Sadece annem gözümün önünden gitmiyor. Savurduğu yumruklar anneme de gelmiş.O kadına birşey yapacak diye aklım gitti ve engel olmaya ben çalışsaydım daha kötüsü olur diye korktum.

Ayrıca ben anlayışlı biriyimdir. Tenis kursuna gidiyordum ve Zafer Bayramı'ndaki turnuvalar için çalışıyordum. Dershane için beni aldırmak istediğini söyledi. Ben bu sporu çok sevsem de ve onun benim çok da iyiliğimi istemediğini bildem de dershane için bunu sorun etmedim. Suratımı asmadım. Yapmam gerektiği gibi olgun davrandım ve gerçekten faydalı olabileceğini düşündüm. Takip bile ettim; çok sevdiğim tenisi aynı şekilde çok üzülerek bırakacak olmama rağmen bunu sorun etmedim.Çünkü benim için akademik kariyerin daha önemli olduğunu biliyorum.Bunları niye söylüyorum belki gerçekten istemiyorda olmama sinirlenmiştir diye ama hayır abi bende istedim zaten  samimiyetle çalışmaya hazırım ki zaten çalışmayada azar azar başlamıştım sonuçlar açıklanmadan önce.Belki bundan dolayıdır siniri diye ama açık açık sadece nefretini kustu.

Yani ilk konuşmamızda ne dediğini tarif edemiyorum ama iğneleyici ve baskılayıcı bir konuşma tarzı var mezuna kalmak zaten stressliyken onun baskısını istemedim ve siktirolup gitmek istemiştim

Şu an onunla aynı yerde bulunmak istemiyorum tabii ki de. Fakat evimi de istiyorum ve geri gelmemem konusunda ciddi . Ama ben o eve her şeye rağmen gitmek konusunda kararsızım. Kendi canım için değil, annem ve kardeşim için bu beni engelliyor.Ve olayın üzerinden zaman geçince inadının biteceğini düşünüyorum ama inat devam ederse ne olur bilmiyorum.

(İçli köfte,meze,extra shot ve camel yellow.)

Öz Babam neredeyse Annemle beni bıçaklayarak öldürecekti.