Σκέψεις για μοντέρνα πρόληψη και αντιμετώπιση πυρκαγιών

Το κακό έχει παραγίνει με τις πυρκαγιές. Κάθε χρόνο και χειρότερα. Μπορεί να έβρεξε και να είχε καλές θερμοκρασίες φέτος για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια, ωστόσο η κλιματική αλλαγή/κρίση είναι εδώ και ακόμη και με τις υψηλές βροχοπτώσεις και τις χαμηλές θερμοκρασίες μια απλή φωτιά μετατράπηκε σε mega-fire.

Εχω την εντύπωση ότι για να εξελιχθεί έτσι η κατάσταση σε πυρκαγιές όπως στο Πόρτο Γερμενό, παρόλη την προσπάθεια των πυροσβεστών και των εθελοντών ευθύνονται οι στρατηγικές κατάσβεσης. Αφενός είναι η πρόληψη που είναι ανύπαρκτη, αφετέρου ο εξοπλισμός όσο καινούργιος και μοντέρνος αν είναι, μάλλον είναι ανεπαρκής. Όσες ρίψεις και να κάνουν αεροσκάφη και ελικόπτερα και όσα πυροσβεστικά και να φέρουν, τέτοιες φωτιές είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν.

Αυτό που λέω ότι αγοράζουμε canadair από τον Καναδά, νοικιάζουμε ελικόπτερα και πιλότους από την Αυστραλία και γενικά βασιζόμαστε σε εξοπλισμούς οι οποίοι καθορίζουν και τις στρατηγικές, από χώρες που δεν έχουν ούτε το ίδιο τερέν, ούτε την ίδια χλωρίδα, ούτε τις ίδιες ανάγκες πυρόσβεσης. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι προσαρμοσμένες στρατηγικές, δηλαδή ένα πολύπλευρο αμιγώς ελληνικό πλάνο. Εχω μερικές προτάσεις, αν είναι ανεδαφικές παρακαλώ να πείτε που διαφωνείτε ή να προσθέσετε τις δικές σας.

1. Χρειάζονται αντιπυρικές ζώνες μεγάλου μήκους ίσως μεταξύ 50-100 μέτρων πλάτους. Αυτό δε σημαίνει καράφλες ζώνες, αλλά αντικατάσταση της χλωρίδας και ειδικά των πεύκων, με άλλα βραδύκαυστα ή άκαυστα δέντρα ή ακόμη και αγροτικές καλλιέργειες αν είναι δυνατόν. Αυτός θα ήταν ένας μοντέρνος τρόπος αντιπυρικών ζωνών ο οποίος θα βοηθούσε στον περιορισμό των πυρκαγιών και θα αντικαθιστούσε το εύφλεκτο πεύκο. Ας έχει πεύκα οπουδήποτε αλλού αλλά όχι σε αυτές τις ζώνες.

2. Υπογειοποίηση καλωδίων υψηλής τάσης/γεννητριων. Είχα διαβάσει στο δασαρχείο ότι 20%+ οφείλεται στα καλώδια του ηλεκτρισμού ΧΤ/ΥΤ. Εδώ κάνουν τρύπες παντού για να περάσουν οπτικές ίνες, πόσο δύσκολο είναι πια να κάνουν υπογειοποίηση των καλωδίων με ένα αυλάκι ακόμη και μέσα από δάση; Όχι μόνο θα εξαλειφόταν αυτό το 20% του κινδύνου, αλλά και τα βουνά μας θα γίνονταν ομορφότερα.

3. Σε αποστάσεις εύλογες από κάθε δάσος στην Ελλάδα υπάρχει κάπου νερό, γλυκό ή θαλασσινό. Δεν είμαστε Αυστραλία που είναι μια ολόκληρη ήπειρος χωρίς λίμνες και ποτάμια. Στο Πόρτο Γερμενό η φωτιά ήταν δίπλα στη θάλασσα. Γιατί να μην φτιαχτούν μεταλλικοί ή άλλοι σωλήνες, κάθε 5-8 χλμ που να διατρέχουν ένα δάσος, και όταν υπάρχει πυρκαγιά με μια γεννήτρια μεγάλη από πυροσβεστικό όχημα ή εγκατεστημένη στην πηγή του νερού, να φέρνει νερό στα δάση όσο ψηλά κι αν είναι, από τη θάλασσα, από λίμνες ή ποτάμια. Αυτές οι σωλήνες θα έχουν ανοίγματα κάθε 50 μέτρα ας πούμε για να τραβήξουν τα πυροσβεστικά νερό, ή κάποιο σύστημα εκτόξευσης νερού. Είναι εύκολο, δεν είναι τεράστιο έξοδο και προσαρμοσμένο στην ελληνική πραγματικότητα.

4. Τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις κήρυξαν πολλά χωράφια δασικά για να πάρουν τα παράβολα. Μια ιδέα θα ήταν να φτιάξουν και μέσα στα δάση ζώνες αγροτικού και οικιστικού ελέγχου, όπου ο υπόχρεος θα μπορούσε να διατηρεί οικεία ή καλλιέργειες, να του παραχωρούσαν η γη δωρεάν, αλλά με την προϋπόθεση της καλής συντήρησης του οικοπέδου. Έτσι θα μπορούσαμε να έχουμε ζώνες όπου στην ουσία η φωτιά θα μπορούσε να σταματήσει/επιβραδυνθεί, ακόμη κι αν αυτά τα οικόπεδα προορίζονται για εξοχικές κατοικίες. Εχει παραγίνει η εμμονή των κυβερνήσεων με τη δασική γη. Ο μόνος τρόπος κατά την άποψη μου να σώσουμε τα δάση είναι να φέρουμε και κόσμο που θα τα διατηρεί καθαρά και ασφαλή.

Συγνώμη για το σεντόνι, αλλά νομίζω ότι μας κυβερνούν παλιά μυαλά που το μόνο που έχουν κατά νου είναι τις προμήθειες από ξενόφερτο εξοπλισμό, χωρίς καμία δημιουργικότητα και σκέψη προσαρμοσμένη στα ελληνικά δεδομένα.