Uit elkaar na 15 jaar maar op een heel moeilijk punt

Oké, ik zit met de volgende situatie. Het is nog niet allemaal rond, maar ik ben benieuwd hoe anderen hiernaar kijken en wat ik juridisch kan verwachten.

Mijn partner en ik zijn op jonge leeftijd (rond ons twintigste) bij elkaar gekomen. We zijn allebei met weinig begonnen. Al vrij snel zijn we gaan samenwonen en uit praktische overwegingen hebben we een en/of-rekening geopend. Sindsdien komen onze salarissen daarop binnen en worden alle gezamenlijke uitgaven daarvan betaald.

In de eerste jaren hadden we niet veel, maar na verloop van tijd heb ik een flinke carrièrestap gemaakt. Daardoor ben ik veruit de grootste kostwinner geworden. Met mijn inkomen heb ik geïnvesteerd, deels ons eerste huis gekocht en meerdere verhuurpanden aangeschaft.

We hebben twee kinderen en nooit een samenlevingscontract of andere juridische afspraken opgesteld.

Onze huidige situatie ziet er ongeveer zo uit:

• Eén gezamenlijke woning waarin we samen wonen. Zij is hiervan voor 50% eigenaar (ook juridisch vastgelegd). Waarde: ongeveer €1 miljoen.
• Vier andere vastgoedobjecten met een totale waarde van ongeveer €2 miljoen. Deze staan volledig op mijn naam, zijn hypotheekvrij en volledig uit eigen middelen betaald.

Qua inkomen werkte mijn partner jarenlang 32 uur per week en verdiende ongeveer €35.000 per jaar. Ik werkte minimaal 40 uur per week (op papier) en verdiende ongeveer €350.000 per jaar, exclusief aandelen, opties en andere vormen van beloning. Sinds ongeveer twee jaar werkt zij nog zo'n 24 uur per week.

Binnenkort verandert mijn situatie. Ik krijg een nieuwe functie, waardoor mijn inkomen waarschijnlijk daalt naar ongeveer €220.000 per jaar.

Dan is er nog een complicerende factor. Mijn partner heeft altijd graag willen trouwen, terwijl ik dat nooit heb gewild. Uiteindelijk heb ik, om de relatie goed te houden, ingestemd. Dit jaar staat er een groot feest gepland om onze liefde te vieren. We trouwen echter niet officieel voor de wet; er vindt dus geen huwelijk in het gemeentehuis plaats en er wordt op dat moment juridisch niets vastgelegd. Vanwege familie, alle voorbereidingen en de kosten kan ik daar eigenlijk niet meer onderuit zonder een enorm fiasco te veroorzaken.

Tegelijkertijd merk ik dat ik de laatste tijd steeds meer twijfel aan onze toekomst. Eigenlijk heb ik het gevoel dat ik alleen verder wil. Voor mijn kinderen wil ik alle verantwoordelijkheid nemen en als het mogelijk is zou ik het liefst zo veel mogelijk voor hen zorgen, maar ik zie geen toekomst meer in de relatie.

Ik heb jarenlang hard gewerkt, gestudeerd en risico's genomen om op te bouwen wat er nu staat. Tegelijkertijd besef ik ook dat mijn partner daarin een belangrijke rol heeft gespeeld door mij de ruimte en steun te geven om die carrière op te bouwen.

In mijn ogen heb ik nu twee opties.

Optie 1: We gaan vóór een eventueel officieel huwelijk naar de notaris en leggen alles juridisch vast. Mijn uitgangspunt zou zijn dat het vastgoed dat volledig op mijn naam staat ook mijn eigendom blijft. Zij zou bijvoorbeeld de helft van het gezamenlijke spaargeld kunnen krijgen (ongeveer €250.000) en de gezamenlijke woning verdelen we, of desnoods laat ik de woning volledig aan haar.

Optie 2: Ik beëindig de relatie na het 'schijnhuwelijk' (het feest zonder wettelijk huwelijk). Mijn verwachting is dat zij dan direct juridische stappen zal zetten, juist omdat de verhuurpanden volledig op mijn naam staan.

Mijn vragen zijn daarom:

• Hoe kijkt een rechter in zo'n situatie naar de vermogensverdeling?
• Speelt het een grote rol dat we al ongeveer 15 jaar samen zijn, twee kinderen hebben en altijd onze financiën volledig hebben samengevoegd?
• Zal een rechter bijvoorbeeld alle belastingaangiften van de afgelopen jaren bekijken om te bepalen wie wat heeft ingebracht, of wordt er veel breder gekeken naar de gehele situatie?
• Maakt het feit dat er nooit een samenlevingscontract is geweest hierbij nog veel verschil?
• En wat zouden jullie, puur vanuit juridisch of praktisch oogpunt, als de verstandigste route zien?

Alle advies of ervaringen zijn meer dan welkom.