Deistlik Zırvadır

En başta kısaca formülize edersek:

Deizm, Tanrı’nın yahut evrenin aşkın bir ilahî kaynağının varlığını kabul ederken, Tanrı ve din hakkındaki bilginin temellendirilmesinde özel vahiy, kutsal metin ve kurumsal dinî otorite yerine doğal akla ve doğal teolojiye epistemik öncelik veren; tarihsel biçimlerinin önemli bir kısmında mucize ve özel ilahî müdahale iddialarını da reddeden teolojik-felsefî görüşler ailesidir.

Tanrıya bireysel-insani bilincin ürünü olan zihinsel yeti veya işlemlerin herhangi birini atfetmek onu zaten tanrı statüsünden çıkarır bence zamana ve mekana tabi olmayan bir varlık nasıl olurda bizden bağımsız ayrı bir ilâhi mertebede bunun için gerekli vasıfların onda bulunduğu kabul edilerek inancın konusu haline getiriliyor herhangi bir vahiy yada otorite paranteze alınarak anlayamıyorum.

Deizm bana kalırsa hele bu yüzyılda çocuksu bir non-teizm örneğidir ve hâlen hayal gücünün belleğe kazıdığı tanrı tasavvurlarından bağımsız düşünebilmeye varamamış bir zihnin, emekleme döneminde takılı kalmış olmasından ibarettir bu bakımdan üzerine fazla düşünülmemiş bir dinden çıkış biçimidir.

Yorumlarınızı ve eleştirilerinizi bekliyorum...