Εξόριστοι - 1989 - Εξόριστοι - Σύνορα Παντού





Πες μου ένα λόγο να μου πεις δε σ’ αγαπώ

μαύρος ουρανός απ’ τον αγέρα το σκληρό

χρόνος χωρίς δάκρυ είναι χρόνος βαρετός



Σύνορα παντού, σύνορα παντού

σύνορα στο βράχο του αετού

σύνορα στο βράχο του αετού

σύνορα στη φωλιά του γερακιού



Βγες απ’ το φως το λιγοστό

που σου σβήνει το μυαλό

αν δεν μπορείς να αγαπάς

δεν ανήκεις πια σ’ εμάς



Χάθηκα στο δάσος της αγάπης το βαθύ

άμαξες με φίλους γονατίζουν τη σιωπή

φέρνουν σε έναν κάτι εικόνες μακρινές



Σύνορα παντού, σύνορα παντού

σύνορα στο βράχο του αετού

σύνορα στο βράχο του αετού

σύνορα στη φωλιά του γερακιού



Βγες απ’ το φως το λιγοστό

που σου σβήνει το μυαλό

αν δεν μπορείς να αγαπάς

δεν ανήκεις πια σ’ εμάς