Τοπικοί άρχοντες - Αυτή η γλίτσα

Γυρίσαμε με την οικογένεια μετά από σχεδόν 20 χρόνια σερί σπουδές/δουλειά, από τη Θεσσαλονίκη στην επαρχία. Ουσιαστικά σε μια κωμόπολη της τάξης των 7-8 χιλιάδων, κυρίως για περισσότερη ηρεμία.

Όλα καλά αλλά αυτό το πράγμα με τους 'τοπικούς άρχοντες' πρώτη φορά το βλέπω τόσο έντονο, ίσως επειδή και ο κόσμος που έμεινε είναι άνεργος και δεν βρίσκει εύκολα δουλειά.

Υπάρχει μια κάστα δημάρχων, αντιδημάρχων, δημοτικών συμβούλων και ενός περίγυρου που ο ένας γλύφει τον άλλον. Οι πλειοψηφία τους είναι δάσκαλοι, καθηγητές ή νεόπλουτοι, οι τελευταίοι κατά βάση αμόρφωτοι που απλά βρήκαν λεφτά και έχουν άπλετο χρόνο.

Μαθαίνω ότι ο Δήμος βγάζει τακτικά κάποιες θέσεις των 600-700ευρω και γίνεται χαμός από τηλεφωνήματα ποιος θα πάει πρώτος. Αυτό πάει κάπως κυκλικά και κριτήριο είναι κατά βάση πόσες ψήφους έχει κάθε σόι. Με αυτό το τρόπο διοικούν σχεδόν μια δεκαετία σερί.

Εγώ και η γυναίκα μου δεν έχουμε καμία εξαρτημένη σχέση με το Δήμο μιας και είμαστε και οι 2 μηχανικοί και δουλεύουμε remote (Αθήνα/Εξωτερικό).

Απλά μου κάνει τρομερή εντύπωση πως γίνεται μια ολόκληρη τοπική κοινωνία, ακόμα και πρόβλημα να υπάρξει, να κάνει τα στραβά μάτια και να γλύφει.

Επίσης, για εμάς που δεν είμαστε σε αυτή τη κάστα και δεν ασχολούμαστε με ψήφους και τέτοια, υπάρχει άλλη αντιμετώπιση για παράδειγμα εάν πρέπει να πάω στη δημαρχείο να ζητήσω ένα έγγραφο ή στις παρέες. Λειτουργούν σαν κλίκα.

Έχει ζήσει κάποιος κάτι παρόμοιο; Περισσότερο με ανησυχεί ότι τα παιδιά θα μεγαλώσουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον.