Kung Di Pa Kayo Galit, Bakit?

Ang tanging fantasy ko na lang ngayon ay isipin kung ano sana ang kalagayan ng bansa kung ang ₱545 bilyong inilaan para sa flood control ay nagamit nang maayos, responsable, at naaayon sa tunay na pangangailangan ng bawat komunidad.

Isipin kung gaano karaming pamilya ang maaaring nailigtas sa paulit-ulit na pagbaha, gaano karaming tahanan at kabuhayan ang maaaring naprotektahan, at gaano karaming kalsada, paaralan, ospital, at imprastraktura ang maaaring naging mas ligtas at matatag. Sa halagang ganito kalaki, hindi maliit na bagay ang inaasahan ng publiko. Ito ay pera ng bayan, at kasama nito ang tiwala at pag-asang may konkretong solusyon sa mga problemang matagal nang nararanasan ng mga Pilipino.

Hindi naman masamang mangarap ng mas maayos na flood control system. Ang nakakalungkot ay isipin na napakalaking halaga na ang nailaan, ngunit marami pa ring komunidad ang kailangang harapin ang parehong problema sa tuwing malakas ang ulan o dumarating ang bagyo.

Sana dumating ang panahon na ang bawat pisong inilaan para sa flood control ay tunay na mapunta sa tamang proyekto, tamang lugar, at tamang layunin. Dahil sa huli, ang ₱545 bilyon ay hindi lamang numero sa isang budget report. Ito ay pera ng taumbayan—pera na dapat sana ay nagsisilbi at nagpoprotekta sa taumbayan.

Kung di pa kayo galit, Bakit?