may mga tao talagang walang sense of empathy no?

Problem/Goal: Grabe makademand na magbayad e hindi nga makakabayad kaya nga nag promissory note. I’m so frustrated, catholic school pa man din but they don’t have empathy.

Context: Grade 12 ako, I’ve been sending myself to school after ko mag-complete ng JHS. Syempre, sarili ko lang nagpapaaral sa sarili ko gamit yung perang pinaghihirapan ko at baon ko, hindi pa rin maiwasan na mashort ako kasi kailangan ko rin ng pagkain. Eto na nga, exam ko kasi sa sep 4, may babayaran akong 7,500, dahil nga naging trisem at nag increase ng 5k and humirap sa akin yung situation kasi hindi ganon yung binabayran ko last year na 2,500 lang akda quarter unlike right now na i think 6k per term. yung 7,500 kasama na ron yung 2,200 na babayaran ko para makasama ako sa retreat kasi required sya samin and i won’t be paying that if it’s nottalaga :( so I need to pay ₱5,300 for my tuition para makakuha ng permit. E walang wala nga ako, binayaran ko ng 1k kanina para 4,300 na lang at makapag promissory note ako. Sabi ba naman sa akin nung admin, “eto na lang ba? hanggang dyan na lang ba kaya mabayaran? kasi usually nakaraan din mas okay na half talaga at siningit nya pa na matatambakan ka nyan sa 2nd term.” wala naman akong masabi syempre I respect her. But the way she told it to me almost makes me cry, kaya nga ako nag promissory note para magkaroon ng mga araw para mabayaraan ko. Valid naman yung reason ko na inexcuse ko na may di inexpect yung changes sa payment at kakapanganak lang ng ate kong buntis kaya di muna sya nakapag bigay even though it wasn’t true na nanganak ate ko kasi kapag sinabi ko yung totoo baka ijudge ako lalo na at yung school ko alam kong matapobre. Wala lang, nakakaiyak talaga kasi exam ko sa friday pero titignan pa raw kung magkakaroon ako ng permit. E paano kung wala? Edi wala akong exam haha. Imagine dmai mong pinagdadaanan sa buhay para lang magkapera ka pambayad tapos kung mag-demand ganoon na lang na para bang ang dali pulutin ng pera. Umalis ako nang tahimik at umiyak pauwi.