Οι νέοι επενδυτικοί λογαριασμοί για τα νεογέννητα δεν είναι ταξικό μέτρο;

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα ανοίγει επενδυτικό λογαριασμό για κάθε νεογέννητο, με τα χρήματα «κλειδωμένα» για 18 χρόνια. Το κράτος θα κάνει match ό,τι βάζουν οι γονείς, μέχρι 100€ τον μήνα.

Ακούγεται ωραίο, αλλά κάτι με ενοχλεί. Για να πάρεις το πλήρες κρατικό match πρέπει να μπορείς να βάζεις 100€ κάθε μήνα. Και ποιος μπορεί; Κυρίως οι οικογένειες που έχουν ήδη οικονομική άνεση. Μια οικογένεια που ζορίζεται θα βάλει 20€, 10€ ή τίποτα θα πάρει και ανάλογα λιγότερα (ή καθόλου) από το κράτος.

Επιπλέον, μία οικογένεια που ζορίζεται οικονομικά, ακόμα και αν μπορεί να αποταμιεύσει 100€ το μήνα για το παιδί της, δεν είναι λογικό να θέλει να τα κρατάει κάπου που θα μπορεί να τα τραβήξει σε περίπτωση ανάγκης και όχι να τα δεσμεύσει για 18 ολόκληρα χρόνια; Κάτι τέτοιο φυσικά δεν ισχύει για μια πιο άνετη οικονομικά οικογένεια που τα 100€ ίσως είναι και τα ψιλά που έχει στην ποτηροθήκη του αυτοκινήτου για τα διόδια.

Δηλαδή τελικά το δημόσιο χρήμα καταλήγει σε αυτούς που το χρειάζονται λιγότερο, και στα 18 του το παιδί μιας εύπορης οικογένειας θα βρεθεί με πολλαπλάσιο ποσό από το παιδί μιας φτωχής. Αντί να μειώνει την ανισότητα, το μέτρο τη διευρύνει από την κούνια.

Κατά τη γνώμη μου, αν ο στόχος είναι να βοηθηθούν πραγματικά τα παιδιά, θα έπρεπε να ισχύει το αντίστροφο: μεγαλύτερο ή εγγυημένο ποσό στα χαμηλά εισοδήματα ή το κρατικό matching να είναι 100€ το μήνα ανεξαρτήτως του ποσού που μπορούν να συνεισφέρουν οι γονείς.

Δεν ξέρω, είμαι υπερβολικός; Η αλήθεια είναι ότι με πρώτη ανάγνωση μου φάνηκε καλό μέτρο αλλά όσο το σκέφτομαι πονηρεύομαι ακόμα περισσότερο.