Czy naprawdę w Polsce żyje się tak dobrze?

Od pewnego czasu zastanawiam się, skąd bierze się przekonanie, że w Polsce żyje się już tak dobrze, że na Zachodzie właściwie nie ma czego szukać.
Z racji tego, że od nie dawna pomagam ludziom w sprawach socjalnych, widzę jednak trochę inną rzeczywistość.
Wielu Polaków mieszkających za granicą, również tych korzystających z tamtejszych świadczeń socjalnych, wysyła część otrzymywanych pieniędzy do Polski na leczenie, opiekę czy utrzymanie swoich rodziców/rodziny.
Do tego dochodzą nieustanne zbiórki na leczenie dzieci i dorosłych, którzy nie mogą liczyć na wystarczającą pomoc w Polsce.
Nie mówiąc już o wielu bezdomnych Polakach żyjących na Zachodzie.
Oczywiście nie mam nic przeciwko ludziom, którzy korzystają z pomocy każdy może znaleźć się w trudnej sytuacji.
Zastanawia mnie jednak, dlaczego pieniądze z systemów socjalnych innych państw są często potrzebne również do zabezpieczenia podstawowych potrzeb rodzin pozostających w Polsce?
Jeżeli w Polsce rzeczywiście jest tak dobrze, to dlaczego rodziny muszą szukać pieniędzy za granicą na leczenie i utrzymanie swoich bliskich?
Dlaczego ktoś otrzymujący pomoc socjalną w Wielkiej Brytanii musi z tych pieniędzy finansować opiekę czy leczenie rodziców w Polsce?
I dlaczego tak łatwo mówi się, że „na Zachodzie wcale nie jest lepiej”, skoro tak wiele osób korzysta właśnie z tamtejszych systemów?
Nie jest to dla mnie atak na Polskę ani na Polaków, tylko pytanie o to, jak naprawdę działa państwo i jaką pomoc zapewnia swoim obywatelom.
Bo może zamiast zastanawiać się, gdzie żyje się „lepiej”, warto zapytać, czy państwo potrafi zapewnić człowiekowi podstawowe bezpieczeństwo wtedy, kiedy najbardziej tego potrzebuje.