Psikopat olmak

Uzuuun bir aradan sonra tekrardan burdayım arkadaşlar hepinize tekrardan merhaba,bu platformu kullanma sebebim çoğunuzun sebebi ile aynı,kimi zaman eğlenmek,bilgilenmek için,kimi zaman ise buraya gelip içimi dökmek için,ve bugünde yine içimi dökmek için buradayım,konuşmalarımı çok uzattığımın bende farkındayım ama belki aranızda beni anlayanlar var ise onların uzun uzun okuyacağından ve sıkıntı etmeyeceğinden eminim. Konumuza gelicek olursak,bugün bunalımda hissediyorum çünkü yaklaşık 2 3 senedir duyguları hissedemeyip ortamlarda veya bir kişi ile konuşurken soğukluğum yüzünden dışlanmamak için duyguları taklit etmek zorunda kalıyorum ve bunu bana hatırlatan şey dün gece konuştuğum flörtüm oldu,bana çok soğuk güldüğümü,duygularımın taklitten ibaret olduğunu söyleyip gerçekleri yüzüme vurdu ve bu durum beni derinden etkiledi,içinde bulunduğum durum her ne kadar biriyle konuşurken güzel duyguları hissedipte güvenmekten ve ilerleyen zamanlarda hayal kırıklığı ile karşılaşmaktan daha iyi olsada bende eskisi gibi güzel şeyler hissetmek,hissedipte dışa sorunsuz bir şekilde yansıtmak,taklit etmekle uğraşmamak istiyorum hissiz ve duygusuz biri olmanın,tek hissedebildiğim duyguların hüzün ve öfkeden ibaret olmasının verdiği ağırlık bana kimi zaman artık geri dönülemeyecek şekilde bitik birisine dönüştüğümü ve intiharın en mantıklı çözüm olduğunu düşündürüyor,eğer bunun geri dönüşü varsa ve bana yardım etmek isterseniz dertleşmek için her zaman buradayım. Teşekkürler