સુરતમાં બધા જલ્દી સેટલ થવાની દોડમાં છે… પણ મોડું સફળ થવું ખરેખર પાછળ રહી જવું છે?

સુરતમાં ઘણી વાર એક જ વાત સાંભળવા મળે છે — “હવે શું કરે છે?”, “બિઝનેસ સેટ થઈ ગયો?”, “જોબમાં કેટલો પગાર છે?”

આપણી ઉંમરના લોકો ઘર, બિઝનેસ, વિદેશ, લગ્ન વગેરેમાં આગળ વધી રહ્યા હોય ત્યારે ક્યારેક એવું લાગે કે આપણે થોડા પાછળ રહી ગયા.

હમણાં સલમા હાયેકનું એક ક્વોટ વાંચ્યું કે જીવનમાં મોડા સફળ થવામાં કંઈ ખોટું નથી. સફળતા માટે દરેકની પોતાની સમયરેખા હોય છે.

પહેલા તો આ પણ એક સામાન્ય મોટિવેશનલ વાત લાગી. પણ સુરતના સંદર્ભમાં વિચાર્યું તો વાત થોડી અલગ લાગે છે.

અહીં ઘણા લોકો નાની ઉંમરે બિઝનેસ શરૂ કરી દે છે, કોઈ ફેમિલી બિઝનેસ સંભાળે છે, કોઈ નોકરી કરે છે અને કોઈ 30 પછી આખી દિશા બદલી નાખે છે.

દિલ્હી જેવા શહેરોમાં પણ કરિયર અને સફળતાની દોડ જોવા મળે છે. પણ કદાચ સમસ્યા શહેરની નથી — આપણે પોતાની જિંદગીની સરખામણી બીજાની જિંદગી સાથે કરીએ છીએ.

કોઈ 25 વર્ષની ઉંમરે સફળ થાય અને કોઈ 35 પછી. તો 35 સુધી કંઈ મોટું ન કર્યું હોય એટલે ખરેખર આપણે પાછળ રહી ગયા કહેવાય?

સુરતવાળાઓ, તમારા અનુભવમાં મોડું શરૂ કરવું ખરેખર સમસ્યા છે કે સમાજનું પ્રેશર વધારે છે?